بایگانی دستهها: وب
ترفند های استفاده بهنیه از Google Maps – بخش دوم
در بخش اول چند افزونه و راه حل برای نمایش Google Maps از زوایای دیگر و همچنین بدست آوردن اطلاعات از مکان ها معرفی کردیم. در این بخش راه حل های کاربردی دیگری را معرفی می کنیم.
بابک فخریلو
نقشه های خودتان را بسازید
با استفاده از My Places، می توانید نقشه های سفارشی خود را داشته باشید که در آن، مکان هایی که علامت زده اید، خطوط و شکل ها قرار بگیرند. می توانید حتی متن توضیحی یا تصویر و فیلم به نقشه خود اضافه کنید، و آن نقشه را با دیگران به اشتراک بگذارید این ویژگی می تواند برای ذخیره کردن مکان رستوران های مورد علاقه تان در نقشه، برنامه ریزی برای یک سفر و ذخیره مسیر دوچرخه سواری برای استفاده در آینده، مفید باشد.
Map Labs: Distance
مشابه آنچه در Gmail دیده ایم، در Google Maps هم برای افزودن قابلیت ها به آن بخشی به نام Map Labs (برای دسترسی به آن روی پیوند آبی رنگ پایین نوار کناری کلیک کنید) در نظر گرفته شده. یکی از این قابلیت ها، ابزار محاسبه فاصله است، و به شما کمک می کند تا فاصله ی یک مسیر را در زمین محاسبه کنید، چه از درب منزل شما باشد تا فروشگاه نزدیک خانه تان، چه از شرق تا غرب جهان.
Map Labs: Smart Zoom
این هم یکی دیگر از امکانات بخش Labs است و فعال کردنش شما را از شر پیام «We don’t have imagery at this zoom level» خلاص می کند. در واقع از قبل بررسی می کند که امکان بزرگ نمایی برای بخش مورد نظر شما هست یا نه، اگر نباشد، اجازه بزرگ نمایی نمی دهد.
Map Labs: Drag ‘n’ Zoom
با فعال کردن این ویژگی، برای بزرگ نمایی بخش خاصی از نقشه، می توانید یک جعبه را با موس خود روی آن بخش نفشه بکشید. بدین ترتیب دیگر نیازی به استفاده از دکمه های بزرگ نمایی نخواهد بود.
از جزئیات ساختمان ها سر در بیاورید
می توانید به اطلاعات طبقه ها و ساختمان فروشگاه های بزرگ، موزه ها، محل های گردهمایی، فرودگاه ها و موسسه های آموزشی برخی کشورها، به راحتی و با بزرگ نمایی روی آن ساختمان دست پیدا کنید.
اگر با دستگاهی که سیستم عامل Android دارد، از Google Maps استفاده کنید، آنگاه در صورت جابجایی در طبقات، طبقه ای که در آن هستید به شما گفته خواهد شد.
تبادل جهت های که علامت زده اید بین گوشی و مرورگر
اگر از مرورگر و گوشی خود برای استفاده از Google Maps استفاده می کنید، می توانید با دانلود یک افزونه، خیلی راحت جهت ها را از گوشی خود به مرورگ تان، یا از مرورگر به گوشی خود بفرستید. یک جورایی همگام سازی جهت ها حساب می شود.
برگرفته از:
ترفندهای استفاده بهینه از Google Maps – بخش اول
بابک فخریلو
به کمک چند plug-in و فرمان هایی که پیدا هم نیستند، می توانید اطلاعات جالبی از Google Maps بیرون بکشید. در این مطلب به معرفی همین ترفندها خواهیم پرداخت.
فراتر از نقطه گذاری مکان ها
مکان مقصد مورد نظر خودتان را تیک زده اید، یا می خواهید مسیری را برای رسیدن به مقصدتان پیدا کنید، اما Google Maps چیزهای بیشتری برای عرضه کردن دارد. گوگل در تلاش است تا نقشه ها را بهبود بخشد، و کاربران هم در جست و جوی ترفند های جدید هستند.
Google Maps GL
اولین کاری که برای استفاده بهتر از Maps باید انجام دهید، نصب افزونه ی Maps GL است. این افزونه تصاویر سه بعدی را بدون نیاز به نصب نرم افزار اضافی، به سیستم شما می آورد. این افزونه، تجربه ی کار کردن با Google Maps را با نمایش ساختمان های سه بعدی، در حالت Map View و تصاویر هوایی 45 درجه، بهبود می بخشد. همچنین تغییر بین سطوح بزرگ نمایی خیلی روان انجام می شود، و به سادگی هم می توانید از حالت Map View به Street View بروید.
کجا می خواهید بروید
Google Maps نه تنها برای علامت گذاری یک مکان مناسب است، بلکه برای رساندن شما به آن نقطه هم کاربرد دارد. چه خودتان رانندگی کنید، از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید، پیاده بروید یا حتی با دوچرخه سواری، می تواند شما را در رسیدن به مقصد یاری کند. کافی است دکمه ی Get Directions را فشار دهید و محل عزیمت خود را وارد کنید، یا اجازه دهید Google Maps خودش مکان فعلی شما را تشخیص دهد. بسته به مقصدتان، نه تنها برای حالتی که رانندگی می کنید، بلکه حتی برای حالتی که از وسایل نقلیه عمومی یا پیاده روی استفاده می کنید هم مسیرهای حرکت تان به سوی مقصد را نشان می دهد.
پیشنهاد های جایگزین برای مسیرها
اگر نمی خواهید در مسیرتان از بعضی خیابان ها عبور کنید، می توانید از مسیرهای پیشنهادی دیگر استفاده کنید. هر پیشنهادی به شما نشان می دهد که چقدر زمان می برد تا به مقصد برسید.
Google Earth Plug-in
افزونه ی عالی دیگر که باید نصب کنید، Google Earth است. یکی از ویژگی های آن قابلیت پیمایش جهت ها به شکل سه بعدی است (شکل کناری به خوبی بیانگر این ویژگی است). می توانید در مسیر توقف کنید و ببینید در کجا قرار گرفته اید. برای خروج از حالت سه بعدی، روی دکمه ی 2D کلید کنید.
پرواز بر فراز Google Earth
حالا که افزونه ی Google Earth را نصب کرده اید، می توانید در نوار جست و جوی Google Maps هر مکانی را که می خواهید وارد کرده و به بالایش پرواز کنید. می توانید با نگه داشتن کلید Shift و کلید اشاره گر راست یا چپ، نمایی 360 درجه داشته باشید.
نمایی متفاوت از Google Earth
می توانید نماها را در Google Earth شیب دار هم بکنید. همزمان کلید Shift و اشاره گر بالا (یا پایین) را نگه دارید. راه دیگر هم استفاده از کلید Shift و چرخ موس است.
خانه ی مورد علاقه تان را بیابید
می توانید از Google Maps برای پیدا کردن خانه رویایی تان استفاده کنید. با استفاده از صفحه گسترده ی Google Docs، گزینه ها و اطلاعات جغرافیایی خود را وارد کنید، بعد آن اطلاعات تبدیل به یک جدول Google Fusion می شود، و در نهایت مشاهده ی اطلاعات جدولی در Google Map ساده می شود. اما چه سودی دارد؟ یک زوج باهوش از این روش برای ثبت کردن خانه هایی که انتخاب کرده بودند استفاده کردند و بعد، از میان اطلاعات جمع آوری شده، بهترین خانه را انتخاب کردند. روش آنها را می توانید در اینجا یاد بگیرید.
لایه ها را ورق بزنید
بسته به مکانی که مشخص کرده اید، می توانید لایه هایی از اطلاعات مرتبط با آن مکان، مانند حجم ترافیک، تصاویر و مقالات Wikipedia را ببینید. برای دسترسی به لایه ها، روی ابزارک مربعی شکلی که بالا و سمت راست صفحه قرار گرفته بروید. یک منو از لایه های موجود نمایش داده خواهد شد.
برگرفته از:
Google App Engine – بخش دوم
بابک فخریلو
تو بخش قبلی یه مقدمه ای از حرکت شرکت Google برای فراهم کردن فرصت توسعه ی برنامه ها تحت Cloud با هزینه کم، صحبت کردیم، که این طرح در قالب App Engine به توسعه دهنده ها ارائه میشه. آخر همون مطلب هم گفتم که دارم تست اش می کنم. من مدتی بود کار با python رو شروع کردم و تصمیم گرفتم SDK مربوط اش رو از گوگل دانلود کنم (با هزار بدبختی، گفتم که برای ایران بسته است) و شروع کردم Tutorial که با زبان python توسعه ی یه برنامه ساده تحت App Engine رو شرح می داد، کار کردم. اما به انتها که رسید و خواستم به قول معروف Upload کنم تو سرور گوگل، دیدم بله، چشم تون روز بد نبینه، شماره تلفن موبایل می خواد و ایران رو هم پشتیبانی نمی کنه. به سلامتی…
به هر حال شما هم تجربه ی کار کردن باهاش رو داشته باشید بد نیست. تو مطلب امروز خلاصه ای از ویژگی های محیط توسعه و مسائل مربوط رو بررسی می کنم و این مطلب به پایان می رسه. راستی ببخشید دیر شد، یه مدتی درگیر کارهای خودم و امتحانام بودم. از این جا به بعد متن مثل بخش اول دوباره رسمی میشه، چرا که از زبان مستندات خود گوگل برای شما خواهم گفت.
محیط برنامه
توسعه ی یک برنامه که بتواند با قابلیت اطمینان کار کند، حتی در شرایطی که load روی آن زیاد باشد و با داده های زیادی در گیر شود، با Google App Enigne ساده خواهد بود. ویژگی هایی که این بستر دارد را می توانید به طور فهرست وار در زیر ببینید:
- پشتیبانی کامل از تکنولوژی های متدال در وب همراه با dynamic web serving
- فضای ذخیره سازی پایدار با امکان گرفتن Query، مرتب سازی و انجام تراکنش روی آن (همان Database)
- امکان توسعه پذیری و load balancing خودکار
- API برای هویت سنجی کاربران (authenticating) و ارسال ایمیل با استفاده از حساب های کاربری Google
- محیط توسعه ی محلی که App Engine را در کامپیوتر شما شبیه سازی می کند
- صف بندی Task ها برای اجرا در حوزه ای خارج از یک درخواست وب (مانند انجام فرآیندهایی که در قالب برنامه های تحت وب انجام شان ناشدنی یا سخت است)
- Task های زمان بندی شده برای فعال کردن رویدادهایی در زمان یا بازه های زمانی مشخص (مانند بررسی یه مقدار از سطری خاص در پایگاه داده در بازه های زمانی 5 دقیقه ای)
Google App Engine – بخش اول
بابک فخریلو
چند وقت پیش به این فکر می کردم که اگه قرار باشه تو آینده همه چیز به سمت Cloud Computing بره، اون وقت ما چطوری می تونیم برنامه هایی بسازیم و در اختیار مشتری ها قرار بدیم در حالی که پرداخت هزینه های سرور برای ما کار ساده ای نیست. نمونه اش سیستم Azure شرکت مایکروسافت، اگر قرار باشه دیگه platform برای توسعه برنامه های desktop نباشه، و همه چی برای دنیای Cloud نوشته بشه، و مایکروسافت هم نخواد مثلا نسخه ی رایگانی از Azure رو برای توسعه دهنده ها ارائه بده (در حال حاضر فقط Free Trial داره که به مدت 90 روز می تونید ازش استفاده کنید)، اون وقت چه باید کرد؟ شرکت های دیگه چطور؟ اونا حاضرن فضایی رو تخصیص بدن تا با کمترین هزینه یا حتی رایگان، توسعه دهنده ها برنامه هاشون رو اجرا کنن؟ مثل این که Google همچین کاری کرده.
وقتی با پراکسی یا VPN وارد این آدرس: https://code.google.com/appengine/ بشید (برای ایران دسترسی به این بخش مسدوده)، توضیحاتی راجع به Google App Engine می خونید که در ادامه ی مطلب بیشتر در موردش نوشتم. تو مقدمه ی توضیحی که گوگل داده، اسمی از Cloud Computing برده نشده، اما امکاناتی که این سرویس ارائه میده دقیقا همون چیزایی هستش که برای اجرای یک Application تو محیط Cloud نیز دارید. چیزایی مثل توزیع فضای ذخیره سازی و load balancing، در واقع همون درگیری های اصلی Cloud به حساب میان. گوگل با این حرکتش می تونه چندین قدم از مایکروسافت و شرکت های دیگه که سرویس Cloud ارائه میدن جلو تر بیوفته.
به حساب فیس بوک تان دسترسی ندارید؟ از دوستان خود کمک بخواهید
بابک فخریلو
فیس بوک ویژگی امنیتی جدیدی را امروز معرفی کرده که به کاربران اجازه می دهد تا برای برنامه های شخص ثالث ( در این مورد، منظور برنامه های است که توسط شرکت های جز فیس بوک عرضه می شوند، اما برای دسترسی به آنها از فیس بوک استفاده می کنید) گذرواژه تعیین کنند، و همچنین هر زمان که نمی توانند وارد حساب کاربری خود شوند، از دوستان خود کمک بگیرند.
وقتی هکرها حساب کاربری را مورد تهاجم قرار می دهند، اولین چیزی که معمولا انجام می دهند، تغییر گذرواژه ی کاربر است تا بدین ترتیب صاحب قانونی حساب، نتواند از آن استفاده کند. به جای این که مجبور باشید ثابت کنید که شما صاحب واقعی حساب کاربری هستید، فیس بوک حالا به دوستان شما این امکان را می دهد تا این کار را برای شما انجام دهند.
این ویژگی که Trusted Friends نام دارد، مانند App Passwords در هفته های آینده برای آزمایش در دسترس کاربران خواهد گرفت، و این امکان را به شما می دهد، سه تا پنج نفر از دوستانی که بیشتر از همه بهشان اعتماد دارید را برای بازگرداندن حساب کاربری سرقت شده انتخاب کنید. فیس بوک به دوستان انتخاب شده کد رمزی را می فرستد، که آنها نیز به نوبه ی خود می توانند آن را با شما به اشتراک بگذارند.
فیس بوک در یک پست وبلاگ رسمی خودش این طور توضیح می دهد: «مثل این است که وقتی تصمیم دارید به تعطیلات بروید، یک کپی از کلید خانه ی خود را، به دوستان مورد اعتماد خود بدهید، تا اگر در آینده ضرورتی پیش آمد، از کمک آنها بهره بگیرید.»
به طور مشابه، فیس بوک امنیت را برای برنامه های (apps) سیستم خود نیز بهبود می بخشد. در حال حاضر با وارد شدن به حساب خود در فیس بوک، می توانید به برنامه های آن نیز دسترسی داشته باشید، اما در برخی موارد شاید دوست باشید از گذرواژه ای دیگر برای برخی برنامه ها استفاده کنید. و حالا این امکان فراهم است.
برای استفاده از این ویژگی که App Passwords نام دارد، روی تنظیمات حساب کاربری (Account Settings) کلیک کرده، و زبانه ی امنیت (Security) را انتخاب، و بعد روی «App Passwords» کلیک کنید. به گفته ی فیس بوک: «می توانید گذرواژه ای ایجاد کنید که نیاز به یادآوریش ندارید، فقط کافی است هنگام وارد شدن به برنامه، همراه با آدرس ایمیل خود، آن را وارد کنید.»
فیس بوک در وبلاگ رسمی خود درباره ی ویژگی جدیدی امنیتی این طور می گوید که: «هزاران برنامه هستند که می توانید برای استفاده از آنها، از همان گذرواژه ی فیس بوک خود استفاده کنید. اگر شما برای امن تر شدن حساب خود تایید صحت ورود (Login Approval) را برگزیده اید، در این حالت دیگر کد های امنیتی به خاطر این که همیشه با برنامه های شخص ثالث سازگار نیستند، نمی تواند موثر باشد. به همین خاطر ویژگی جدید امنیتی به کمک شما می آید، تا امنیت بیشتری را در کار کردن با برنامه ها داشته باشید.»
این حرکت ها، جدیدترین تلاش های فیس بوک برای محافظت از حساب کاربران در برابر هکرها و سارقان حساب های کاربری است. در ماه می، فیس بوک چند ویژگی امنیتی را معرفی کرد، که یکی از آنها تایید هویت با عنوان Login Approvals بود. این ویژگی باعث می شودزمانی که شما از یک ابزار ناشناخته به حساب خود وارد می شوید، از شما درخواست یک کد را برای تایید هویت بکند.
برگرفته از :
Facebook account hijacked? Get a little help from your friends
ظاهری جدید برای Gmail
بابک فخریلو
ویدئویی فاش شده از تغییرات ظاهری در Gmail، در یک نگاه نشانگر خوب بودن این تغییرات است، اما با بررس دقیق تر به نکته ای ظریف می رسیم، و آن هم تغییری است که برای کاربران آزار دهنده خواهد بود.
در ثانیه 54 ام از این فیلم، تبلیغی در قالب متن را در یک جای جدید می بینید، آن هم درست زیر بخش پاسخ گویی به ایمیل. این هم یک تبلیغ جدید از دسته تبلیغاتی است که پیش از این در سمت راست صفحه ی Gmail خود می دیدید.
گرچه تغییر دکوراسیون Gmail هنوز وارد مرحله ی اجرایی نشده، و هنوز هم ممکن است تغییراتی در آن چه از فیلم فاش شده دیدیم، رخ دهد، جای تبلیغ جدید به نظر جدیدترین تلاش Google برای کسب پول از سرویس e-mail اش است. در ابتدای سال جاری، Google خبر از هوشمند تر سازی تبلیغات در Gmail داد، که ناشی از جمع آوری داده ها در طول زمان است، و صرفا به کلیدواژه های پیغامی که در حال خواندش هستید، محدود نمی شود. اگر بخواهیم از فیلم پیش نمایش که صحبت اش را کردیم قضاوت کنیم، به نظر می رسد که تبلیغات هوشمند در جایی جدید، یعنی پایین بخشی که پاسخ یک ایمیل را می دهید، ظاهر خواهند شد.
از جنبه ی مثبت اگر بخواهیم نگاهی به این تغییرات داشته باشیم، برطرف شدن چیزهایی در Gmail است که پیش از این باعث آزار کاربران می شد. اندازه ی پنجره های Chat و Label قابل تغییر خواهد بود، عملکرد جست و جو با یک منوی Drop-Down شکل جدیدی به خود خواهد گرفت، و کل صفحه طوری خود را شکل خواهد داد که با اندازه ی پنجره ی مرورگر تطابق داشته باشد.
برگرفته از:
Gmail Redesign Fixes Annoyances, But Adds a Pesky Ad
چگونه حساب کاربری خود در Google را امن تر کنیم؟
خواندن این مطلب را به شدت توصیه می کنم، به ویژه برای کاربران ساکن ایران، که در چند وقت گذشته حساب های کاربری شان در Gmail، توسط دولت بارها مورد حمله قرار گرفته است.
بابک فخریلو
حدود یک ماه پیش، ایمیلی از طرف یکی از شرکت های بزرگ بازی سازی دریافت کردم، که در آن خبر از ایجاد حساب کاربری برای یکی از بازی هایش را با استفاده از Gmail ام، می داد. فردی با نام کاربری «Zhang» سعی داشت از اطلاعات من سو استفاده کند. در تماسی که با این شرکت داشتم، سریع آن حساب کاربری را از بین بردند.
همین شرکت به من توصیه کرد که گذرواژه ی Gmail ام را تغییر دهم. در آن زمان، به نظرم رسید که هک شده ام، مانند خیلی از کارمندان رده بالای ایالات متحده که در ماه June این اتفاق برایشان افتاد، و مانند شهروندان ایرانی که حالا درگیر این موضوع هستند.
ترس از این که یک شخص با دسترسی به حساب کاربری ام به چه اطلاعات شخصی از من می تواند دسترسی داشته باشد، وجودم را فرا گرفت.
برای بسیاری از ما، گذرواژه ی حساب کاربری Gmail، تنها یک گذرواژه ی برای Gmail نیست، بله گذرواژه ای برای سرویس های مختلف از جمله Google Docs، اطلاعات شخصی مان در Google Calendar و بسیاری دیگر است. اگر از برنامه های تجاری Google استفاده می کنید، خطر آسیب رساندن به شرکت تان در صورتی که حساب کارمندان امن نباشد، بسیار بالا خواهد بود.
خوشبختانه Google تلاش خود را می کند که اطلاعات شما را تا آنجا که امکان دارد، امن نگه دارد. توصیه های امنیتی گوگل را دنبال کنید و توجه ویژه ای به توصیه هایی که در زیر می آوریم داشته باشید.
بررسی دسترسی برنامه ها و مرورگر ها
بررسی مرورگرتان برای plug-in، افزونه و برنامه هایی که ممکن است به حساب Google شما دسترسی داشته باشند، گامی است که توجه زیادی می طلبد، به ویژه این که Google در مورد چگونگی انجام این کار راهنمایی به شما نمی کند. ولی ما در اینجا، با بررسی مجزای مرورگر های معروف به شما کمک می کنیم تا ساده تر این گام را پشت سر بگذارید.
Internet Explorer
صفحه ی پشتیبانی این مرورگر، به شما می گوید که چطور ابزارهای کمکی را در IE غیر فعال کنید. اگر می خواهید افزونه های Third-Party را به کلی غیرفعال کنید، روی منوی Tools کلیک کرده، بعد Internet Options، بعد Advanced و در این بخش، تیک کنار «Enable third party browser extensions» را که زیر مجموعه ی بخش «Browsing» است، بردارید. برای این که افزونه ها غیرفعال شوند، باید مرورگر را یک بار بسته و دوباره باز کنید.
Firefox
کافی است به این صفحه بروید، تا به طور خودکار، plug-in های مرورگر را شناسایی و از بروز بودن آنها شما را باخبر کند.
Google Chrome
Google از توسعه دهندگان افزونه ها برای مرورگر Chrome خواسته تا برای افزونه هایی که ایجاد می کنند، ویژگی بروز رسانی خودکار قرار دهند، تا این مرورگر امن تر شود. برای اطلاعات بیشتر در این مورد، فیلم زیر را ببینید.
هر چند وقت یکبار گذرواژه ی خود را تغییر دهید
بسیاری از ما از همین گام ساده ، نه تنها برای حساب Google، بلکه برای تمامی حساب های کاربری که داریم صرف نظر می کنیم. بعد از مساله ی «Zhang» که برای تان گفتم، حتما هر ماه یک بار گذرواژه ام را تغییر می دهم.
تایید دو مرحله ای
این یکی از مهترین گام ها در فهرستی است که Google به کاربران در مورد امنیت حساب کاربری شان توصیه کرده. تایید در دو گام، یا Two-step verification، لایه ای اضافی از امنیت را به حساب کاربری شما می آورد. این ویژگی بدین صورت است که در فواصل زمانی 30 روزه، کاربر باید کد ویژه ای در کامپیوتر های امن وارد کند، و در کامپیوتر های غیر امن، این درخواست کد هربار تکرار می شود. این ویژگی به طور پیش فرض فعال نیست، و باید خودتان دست به کار شوید.
باید اضافه کنم که چاپ کردن کدهای تایید (verification codes) خیلی بهتر از ذخیره کردن آنها در یک فایل متنی است. اگر تصمیم گرفتید آنها را در یک فایل متنی ذخیره کنید، نام آن فایل را «Backup Google Codes» یا چیزی مشابه آن، انتخاب نکنید.
برگرفته از :
چطور بدانیم یک وب سایت امن است!؟
بابک فخریلو
تا به حال با صفحه های phishing برخورد کرده اید؟ سیستم عاملی که دارید، هرچه می خواهد باشد، Mac، Windows، Linux، iOS یا Andriod، احتمال قوی وجود دارد که ایمیل یا پیام متنی دریافت کرده باشید که شخصی خواسته باشد به وسیله ی آن اطلاعات شخصی شما را سرقت کند. داده یعنی پول، و شما هم در نظر افراد سود جو، منبعی برای کسب پول هستید.
بهترین توصیه ای که من می توانم به شما بکنم، این است که هوشمندانه به مرور وب بپردازید. یعنی همیشه باید آدرس سایت های بانکی، شبکه های اجتماعی، و سایت های ارائه دهنده ی سرویس ایمیل را پیش از log in (ورود به حساب کاربری)، دوبار بررسی کنید. بیشتر مرورگر ها از جمله Firefox، Chrome، و Internet Explorer در سمت چپ نوار آدرس، با تغییر رنگ، صحت یک سایت را تایید می کنند. بهتر است که همیشه آدرس سایت ها را خودتان تایپ کنید، و هیچ وقت به لینک هایی که از یک ایمیل دریافت می کنید، اعتماد نکنید، همچنین بررسی کردن این که آدرس با Https شروع شود هم اهمیت زیادی دارد، هر چند HTTPS هم به طور کامل از تهدیدهای امنیتی در امان نیست.
با همه ی این توضیحات، می شود از لینک به یک فیلم بامزه که دوست تان برای شما فرستاده گذشت؟ سرویس های مختلفی وجود دارند که می توانید از آنها برای تایید یک لینک استفاده کنید. Google Safe Browsing برای شروع خوب است. اگر در این سرویس آدرس مورد نظرتان را وارد کنید، به شما می گوید که این سایت در 90 روز گذشته به بدافزار (malware) آلوده شده یا نه.
سرویس مشابه دیگر، hpHosts است. در جعبه ی جست و جو نام یک سایت را وارد کنید، تا سیستم به شما بگوید که سایت مورد نظر شما آلوده به بدافزار شده، یا برای حملات phishing از آن استفاده شده است. البته HpHosts نسبت به گوگل، اطلاعات بیشتری می دهد. دو سرویس فوق العاده ی دیگر، Norton Safe Web، و Unmasked Parasites هستند.
بسیاری از بسته های نرم افزاری امنیتی، افزونه ای را برای مرورگر دارند که تا لینک هایی که رویشان کلیک می کنید، را بررسی کنند، و همچنین با قرار دادن آیکون هایی در کنار نتایج جست و جو، امن بودن یا نبودن سایت را مشخص می کنند. اگر بسته ی امنیتی قوی ندارید، می توانید از AVG LinkScanner برای سیستم عاملWindows یا Mac، یا Mobilation Android app برای ابزار Andriod خود استفاده کنید.
برگرفته از :
چهار دلیل برای ارتقا به Firefox 6
من نمی دونم این Mozilla چه اتفاقی براش افتاده که به این سرعت نسخه های جدیدی از مروگر Firefox رو ارائه می کنه، به هر حال امیدوارم این شتاب نتیجه ی مثبتی داشته باشه. یکی از ویژگی های جالب این نسخه که به نظر من قابل توجه، ویژگی permissions هست. اگه همون طور که توصیف اش رو کردن کار کنه، نیاز به نصب افزونه های مختلف برای تنظیم امنیت مرورگر رو می تونه از بین ببره.
بابک فخریلو
شرکت Mozilla نسبت به نسخه ی قبلی مرورگر Firefox تغییرات زیادی را در آن انجام داده است، اما تنها چندتایی از این تغییرات می تواند دلیل ارتقا به آخرین نسخه ی منتشر شده باشد.
همه چیز درباره ی سرعت
دلیل اول سرعت است، گرچه جای بحث دارد. به گفته ی Mozilla، زمان شروع به کار مرورگر در نسخه ی 6 نسبت به نسخه ی های قبلی بیشتر است، به ویژه اگر کاربر از ویژگی Panorama استفاده کند. این ویژگی به کاربران اجازه می دهد تا زبانه ها را گروه بندی کنند. در گذشته باز کردن Firefox با چندین گروه زبانه باعث افت شدید سرعت بارگذاری آن می شد.
هر نوع بهبود سرعتی که روی عملکرد کند Firefox 5 رخ دهد، خبر خوش آیندی برای کاربران است، اما عملکرد کلی نسخه ی جدید به نظر مشکل دارد. برای نمونه، Dan Howley در مجله ی Laptop به این اشاره کرده که در حقیقت وقتی با برنامه ی Peacemaker ، Firefox 6 مورد محک قرار گرفت، نشان داد که کندتر از 5 است.
Peacemaker مرورگر را با استفاده از Java مورد ارزیابی قرار داده و امتیازی به آن می دهد. هرچه امتیاز بالاتر باشد، یعنی عملکرد بهتر است. امتیاز Firefox 6، 4.572 بود. این امتیاز به میزان اندکی از Firefox 5، که 4.733 را بدست آورده، کمتر است. همچنین Internet Explorer 9 امتیاز 4.830 و Chrome امتیاز 8.400 را بدست آورد.
البته این امتیاز ها می تواند فریب دهنده باشد، و شاید در مورد Firefox 6 هم این طور است. شاید نسبت به نسخه ی قبلی، امتیاز کمتری را کسب کرده باشد، اما دست کم از دیدگاه کاربر سرعت بیشتری دارد.
نمایش آدرس
دلیل دیگر برای ارتقا به Firefox 6، شیوه ای است که این مرورگر در نمایش آدرس ها در نوار آدرس به کار گرفته است. دامنه ی یک وب سایت نسبت به بقیه ی آدرس روشن تر است. برای مثال در آدرسی مانند http://www.mozilla.com/en-US/firefox/6.0/releasenotes/، www.mozilla.com نسبت به بقیه واضح تر است.
این ویژگی است که Chrome و IE9 مدتی است در خود جای داده اند. هر چند به نظر ساده می رسد، اما وقتی بخواهید سریع ماهیت واقعی یک آدرس را بررسی کنید، می تواند بسیار مفید بوده و مانع از ورود به سایت های phishing شود.
امنیت
با ویژگی جدید مجوز ها (permissions)، امنیت هم در Firefox 6 تقویت شده است. این ویژگی به کاربر اجازه می دهد مجوز ها را برای یک سایت خاص، با تایپ کردن «about:permissions» در نوار آدرس، تنظیم کند. مثلا کاربر می تواند پذیرفتن cookie، location sharing، پنجره های pop-up، گذر واژه ها و فضای ذخیره سازی را تنظیم کند.
با انتخاب محدودیت های سخت به عنوان تنظیمات پیش فرض امنیتی مروگر، می توان از کاربر در برابر بازدید تصادفی از یک وب سایت مخرب و آلوده شدن به بد افزار، بهتر مراقبت کرد. و در عین حال، کاربران نگرانی نسبت به ایجاد مانع در تعامل با سایت هایی که به آنها اعتمادی ندارد، نخواهد داشت.
رایگان بودن
دلیل چهارم برای ارتقا به Firefox 6، بی اهمیت ترین دلیل است، اما با این حال نمی توان در برابر آن مقاومت کرد.
برگرفته از :
Firefox 6: 4 Reasons to Upgrade
گوگل شیوه ی فکر کردن ما را تغییر می دهد
من چند وقت گذشته متوجه این موضوع شده بودم که کار کردنم با اینترنت و به ویژه جست و جو کردنم توی گوگل، باعث شده نحوه ی استدلال کردنم و فکر کردنم نسبت به زمانی که از اینترنت خیلی کم استفاده می کردم، دچار تغییرات مهمی شده. خوشحالم که این مساله موضوع تحقیق شده و افراد متخصص دارن بهش می پردازن. به عبارتی این مقاله چیزیه که مدتها است منتظرش بودم. به خاطر همین مساله است که من بارها گفتم نظام آموزشی باید دچار تغییرات عمده ای بشه، و گرنه آسیب بزرگی به روند آموزشی وارد میشه. کو گوش شنوا!
بابک فخریلو
آیا گوگل شیوه ی فکر کردن ما را تغییر می دهد؟ دست کم یک پژوهشگر هست که این طور فکر می کند: Betsy Sparrow پژوهشگر دانشگاه Columbia، می گوید موتورهای جست و جو نظیر گوگل، در حال تغییر دادن الگوهای فکر کردن انسان هستند. برای نمونه، کمتر تمایل به خاطر سپردن چیز ها داریم، چرا که می دانیم کجا باید برویم و در اینترنت پیدایش می کنیم. ( واقعا هم برای من یکی که این طوره. دیگه زیاد به خودم برای به خاطر سپردن مفاهیم و خیلی چیزا فشاری وارد نمی کنیم، چون می دونم که میشه بالاخره تو گوگل پیداش کرد)
این بحث که اینترنت باعث احمق شدن ما می شود از زمان پدیدار شدن اینترنت مطرح بوده است. بسته به این که شما نکته های Sparrow را چطور تفسیر می کنید، می توانید موافق این باشید که اینترنت باعث احمق شدن ما می شود، یا این که بگویید از گوگل و بقیه ی موتورهای جست و جو فقط به عنوان کمک ابزاری برای مغرتان استفاده می کنید.
افراد خبره این را «Transactive memory» می خوانند. اساسا می دانید برای بدست آوردن اطلاعات به کجا مراجعه کنید، نه فقط خود اطلاعات. مفهوم transactive memory چیز جدیدی نیست: پیش از دنیای دیجیتال، ما از خبره های غیر دیجیتالی (کتاب ها و دوستان) استفاده می کردیم. موتور جست و جو صرفا آن فرآیند را خیلی ساده تر و سریع تر کرده است.
Sparrow این طور توضیح می دهد: «مغز ما برای به خاطر سپاری به همان اندازه به اینترنت وابسته است که به حافظه ی یک دوست، عضو خانواده، یا همکار.»
یک سری از چهار آزمایش متفاوت توسط Sparrow و همکارانش انجام شده است. هر کدام به بررسی این پرداخته اند که مردم اطلاعاتی که به نحوی قابل دسترس باشد (مثلا اینترنت) را چگونه به خاطر می سپارند، و در هر مورد اگر می دانستند که می توانند اطلاعات را در جایی پیدا کنند، کمتر تمایل به خاطر سپردن آنها را داشتند تا زمانی که می دانستند آن اطلاعات قابل 
دسترسی نیست.
به عبارت ساده تر، اگر ما می توانیم یک جز از اطلاعات را در محیط online پیدا کنیم، احتمال این که زحمت به خاطر سپردن این اطلاعات را به خودمان بدهیم کمتر است. با این حال، اگر اطلاعات به راحتی در اینترنت پیدا نشود (و ماهم این را بدانیم)، احتمال این که اطلاعات را به خاطر بسپاریم بیشتر است.
آیا این پدیده می تواند باعث تنبل شدن ذهن شود؟ خودتان پاسخ دهید.
Sparrow اشاره می کند که به خاطر اینترنت و موتورهای جست و جو، لزوما از هوشمندی ما کم نمی شود. در عوض در یافتن اطلاعات هوشمند تر می شویم. این می تواند چیز مفیدی باشد، چرا که توان ذهن و حافظه را برای کارهای دیگر صرف می کنیم، که از دیدگاه فنی حتی می تواند باعث هوشمند تر شدن ما شود.
برگرفته از:
