W3C – Word Wide Web Consortium

اینترنت، وب و HTML

مطمئناً در مورد اینترنت چیزی به گوشتان خورده است. اما اینترنت واقعاً چیست؟ به زبان ساده، اینترنت مجموعه ای از کامپیوترها است که به یکدیگر متصل شده اند. بسیاری از مردم از طریق DSL، اتصال کابل، یا ماهواره به اتصالات سریع با پهنای باند بالا به صورت 24 ساعته دسترسی دارند، بقیه در اوقات مشخصی از روز، کامپیوترهایشان را توسط مودم به یکدیگر متصل می کنند. صرف نطر از نوع اتصال، همین که شما آنلاین شدید، شما و کامپیوتر شما بخشی از اینترنت محسوب می شوید و به هر کامپیوتر دیگری که در آن لحظه به اینترنت متصل باشد، دسترسی دارید. وب جهانی، بیشتر یک ماهیت ذهنی است. وب جهانی همواره در حال تغییر است و مجموعه ای متغییر از صدها میلیون سند است که هر کدام جایی روی اینترنت قرار گرفته اند و به شکلی از HTML نوشته شده اند.

HTML، یا Hypertext Markup Language دو ویژگی اصلی دارد: ابر متن (hypertext) و سراسری بودن (universality). ابر متن یعنی شما می توانید یک پیوند روی یک صفحه وب ایجاد کنید، که مراجعه کننده را به هر صفحه ی وب دیگری یا به چیز خاص دیگری روی اینترنت ببرد. این به آن معنی است که اطلاعات موجود روی وب را می توان از جهت های مختلف مورد دسترسی قرار داد. (تیم برنرزلی)، مخترع وب می خواست که اینترنت بیشتر شبیه مغز یک انسان باشد تا یک منبع ایستا از داده ها مانند یک کتاب.

سراسری بودن به این معنی است، که چون سندهای HTML به صورت فایل های متنی ساده ذخیره می شوند، به صورت مجازی هر کامپیوتری می تواند یه صفحه وب را بخواند. مهم نیست که مراجعه کنندگان شما از ماشین های Windows یا Macintosh استفاده می کنند، یا از یک تروینال Unix، یا حتی از یک کامپیوتر دستی مانند یک Palm بهره می برند. درهای وب به روی همه باز است.

باز، اما نه برابر

با این حال، اگر چه HTML در دسترس همه قرار دارد، اما این به آن معنی نیست که تجربه ی همه، از آن به یک صورت باشد. این به نوعی شبیه پارک مرکزی در شهر نیویورکاست. من و شما هر دو می توانیم برای قدم زدن به آنجا برویم، با این حال اگر شما در یک آپارتمان پنت هاوس در خیابان پنجم زندگی کنید و من شب ها روی نیمکت بخوابم، دید ما به پارک کاملاً متفاوت خواهد بود.

همین مسئله در مورد HTML برقرار است. اگر چه در عمل هر کامپیوتری می تواند صفحات وب را نمایش دهد، روشی که صفحات در عمل به نظر می رسند، بستگی به نوع کامپیوتر، نمایشگر، سرعت اتصال اینترنت و در آخر نرمافزار به کار رفته برای مشاهده ی صفحه، یعنی مرورگر دارد. امروزه پرطرفدارترین مرورگرها Internet Explorer، Firefox و Opera می باشند، در حالی که کامپیوترهای دستی و PDAها هر روز محبوبیت بیشتری پیدا می کنند. متأسفانه هیچ یک از اینها یک صفحه وب را دقیقاً مانند دیگری نمایش نمی دهند، بنابراین آشکار می شود که فقط طراحی یک پارک زیبا کافی نیست، بلکه شما باید نگران آن باشد که مراجعه کنندگان از کجا می آیند.

اما همچنان که نگران هستید، به خاطر داشته باشید که کنترل شما محدود است. در حالی که مجمع توریسم شهر نیویورک دوست دارد مطمئن شود که هر کسی اوقات خوشی را در شهر آنها سپری می کند، اما آنها بروشورهای مجانی در اطاق های هتل پارک پلاتزا در اختیار توریست ها قرار نمی دهند و حتی اگر این کار را بکنند، خیلی ها این بروشورها را در اختیار توریست ها قرار نمی دهند و حتی اگر این کار را بکنند، خیلی ها این بروشورها را قبول نمی کنند، چرا که ترجیح می دهند از یک مسافرخانه ی ساده استفاده کنند، یا به منزل یکی از اقوامشان بروند. حالا ایده اصلی را گرفته اید. اصل کلی این است: مردم صفحات شما را با ساز و کارهای کاملاً متفاوتی مشاهده می کنند، بنابراین صفحات وب تان را با مد نظر داشتن این موضوع ایجاد کنید، به طوری که تعدعا بیشتری از مراجعین صفحات وب شما را هر چه شبیه تر به آنچه شما می خواهید، مشاهده کنند. این کتاب روش انجام این کار را به شما نشان می دهد.

جنگ مرورگرها

حالا تصور کنید چه اتفاقی می افتاد، اگر هر یک از هتل ها یا آپارتمان ها در خیابان پنجم،بخشی از پارک مرکزی را برمی داشت و به دور آن نرده می کشید و دسترسی به آن را محدود به ساکنین خود می کرد. برای ما که روی نیمکت ها می نشینیو، به اندازه کافی بد است، که مجبور باشیم به ناحیه های خصوصی نگاه کنیم. اما مشکل دیگری هم وجود دارد، ساکنین یک هتل نمی توانند به قسمتی از پارک که به هتل دیگری تعلق دارد، دسترسی پیدا کنند. به جای یک منبع عمومی و غنی، پر از اسکیت سواران، چرخ دستی های فروشنده ی بستنی و افراد مسنی که استراحت می کنند، پارک به بخش های کوچک، ایزوله شده، و محافظت شده تقسیم شده است.

در سال 1994، Netscape Communication در آنچه که بعداً به جنگ مرورگرها شهرت یافت، اولین مرزها را در وب ایجاد کرد. برای جذب کاربران بیشتر، آنها اصل سراسری بودن را به باد سپرده و انشعاب هایی از HTML را ایجاد کردند که فقط Netscape می توانست آنها را درک کند. برای مثال، گردشگران وب که از Netscape استفاده میکردند، می توانستن صفحات را با متن رنگی، عکس ها، و سایر پیشرفت ها مشاهده کنند. گردشگرانی که از سایر مرورگرها استفاده می کردند، در موقع مشاده ی این صفحات یا با خطاها روبرو می شدند، یا نتایج شگفت انگیزی دریافت می کردند، یا اینکه اصلاً چیزی را نمی دیدند.

اما مردم آنقدر این انشعاب ها را دوست داشتند، که در مقیاش وسیع از آنها استفاده کردند و هواداران هتل Netscape شدند. تا سال 1996، این مرورگر تبدیل به پرطرفدارترین برنامه کامپیوتری در جان شد، مایکروسافت هم شروع به مرزگذاری در بخش مربوط به خودش از وب کرد. دوباره مردم جذب ضمیمه های غیر استاندارد اضافه شده توسط مایکروسافت شدند، که فقط Internet Explorer یعنی مرورگر مایکروسافت می توانست آنها را درک کند.

مطابق با آمار Web Standard Project (www.webstandards.org)، که توسط اجتماعی از طراحان وب سطح بالا که از تجزیه روزافزون وب دل خوشی نداشتند، ایجاد شده بود. در اوج جنگ مرورگرها طراحان وب 25% از وقت ارزمندشان را صرف به کار بردن راه حل های برای تگ های خاص مرورگرها، نوشتن نسخه های متعدد از صفحات برای سازگاری با هر یک از مرورگرها و آموزش دادن کلاینت ها در مورد اینکه پرهیز از به وجود آمدن اثرهای خاص مربوط به ناسازگاری بین مرورگرها غیر ممکن است، می کردند. این یک بی نظمی کامل بود.

فشار برای استانداردها

سازمان ملل متحد برای وب، سازمانی است که Word Wide Web Consortium (www.w3.org) نامیده می شود و اغلب به صورت مخفف W3C شناخته می شود و مدیر آن مخترع وب تیم برنزلی می باشد. هدف آن متقاعد کردن جامعه ی وب در مورد اهمیت سراسری بودن و در عین حال بر طرف کردن نیاز به صفحات با ظاهر زیبا می باشد. کار آنها این است که مرزهای فعلی را بردارند و مانع ایجاد شدن مرزهای جدید شوند.

فهرست اعضای W3C (http://www.w3.org/consortium/member/list) مانند یک کتاب چه کسی چه کسی است؟ درباره سینماگران و هنرمندان می باشد و شامل بازیگران قدیمی مانند Apple، Adobe (سازنده ابزارهای مهم طراحی وب مانند Photoshop)، America Online (که پس از سقوط Netscape Communications در سال 1998 آن را در خود جذب کرد)، Opera (سازنده مرورگرهای Opera برای کامپیوترهای دسک تاپ و کامپیوترهای دستی)، مایکروسافت (که مرورگر Internet Explorer آنها مقام اول را از Netscape گرفته و هنوز آن را نگه داشته است). و شرکت های جدیدتری مانند گوگل (موتور جستجوی فوق العاده پرطرفدار) و Mozilla Corporation (سازنده مرورگر کد باز و پرطرفدار Firefox که در سال های اخیر نزدیک ترین رقیب Internet Explorer بوده است). ایده اصلی این است، که این شرکت ها گردهم آیند و روی استانداردهایی توافق کنند و سپس سعی کنند تمایز بین محصولاتشان در چارچوب سرعت، ساذگی استفاده، قیمت، و سایر ویژگی هایی باشد که سبب بازگشت وب به موقعیت بی نظم قبلی اش نمی شود.

HTML 3.2: استانداردسازی شروه می شود

اولین پاسخ W3C به هرج و مرج موجود استاداردسازی ضمیمه های اضافه شده به مرورگرهای خاص بود. از جمله معرفی بعضی مشخصه های رسمی و حذف بعضی از آنها به طور کامل. در همان زمان، آنها سازندگان مرورگرها را تشویق می کردند، تا از مشخصه های رسمی HTML تا آنجا که امکان دادرد پشتیبانی کنند. به طوری که صفحات وبی که مطابق با استاندارد ها نوشته شده اند در تمام مرورگرها به یک شکل دیده شوند.

HTML 4 و CSS

حرکت بعدی W3C خیلی بیشتر برجسته می نمود. نسخه قدیمی HTML، محتویات، ساختار، و دستورالعمل های قالب دهی را در یک سند کنار هم قرار می داد، که با وجود سادگی خیلی قدرتمند نبود. W3C یک سیستم جدید را در نظر گرفت که در آن دستور المل های قالب دهی را می توان به صورت مجزا از محتویات و ساختار ذخیره کرد و بنابراین می توان آنها را نه فقط به یک پاراگراف یا صفحه وب، بلکه در صورت نیاز به تمام یک سایت اعمال کرد، بنابراین در نسخه W3C HTML 4 بیشتر عناصر قالب دهی را به عنوان عناصری که در مشخصه های بعدی حذف خواهند شد، مشخص کرده است. بنابراین توصیه می شود که از این عناصر استفاده نکنید. در همین زمان آنها یک سیستم جدید بای دستور العمل های قالب دهی به وجود آوردند که CSS یا Cascading Style Sheet نامیده شد و خلاء موجود را پر می کرد.

مشخصه های اولیه CSS، به طور عمده خودشان را به دوباره ایجاد کردن اثرهای HTML محدود می کردند. با این حال CSS Level 2 که در سال 1998 منتشر شد و به صورت جزیی در سال 2006 به Level 2.1 ارتقا یافت، قابلیت های جدیدی را به همراه خود آورد، خصوصاً توانایی تعیین مکان عناصر روی صفحه وب با دقت بالا. حالا CSS نه تنها می تواند ویژگی های قالب دهی HTML را دوباره ایجاد کند، بلکه می تواند صفحه بندی هایی با ظاهر حرفه ای را هم به وجود آورد.

با این حال، بین ضمیمه های خاص مرورگرها و کد شلخته به صورت متن ساده ، خود صفحات HTML هنوز بی نظم بودند. بیشتر مرورگرها با تمایل به گذشته از آنها پشتیبانی می کنند، معمولاً به روش های کمی متفاوت، که تنها سبب می شود کل وصعیت بدتر شود و هنوز هم هیچ سیستم استانداردی برای اضافه کردن ویژگی های جدید وجود ندارد. به زبان ساده، HTML یک زیربنای قوی نبود که بتوان بر پایه آن چیزی دیگر را بنا نهاد. W3C تصمیم گرفت، که ما نیاز به ساختار بیشتری داریم. راه حل آنها XML، یا Extensible Markup Language بود.

XML و XHTML

از بیرون، XML به مقدار زیادی شبیه به XHTML به نظر می رسد. پر از تگ ها، شاخص ها، و مقدارها، اما XML به جای اینکه فقط یک زبان برای ایجاد صفحات وب باشد، زبانی برای ایجاد کردن زبان های دیگر می باشد. شما می توانید با استفاده از XML زبان نشانه گذاری سفارشی خودتان را ایجاد کرده و از آن برای قالب دهی سندهایتان استفاده کنید. زبا نشانه گذاری سفارشی شما شامل تگ هایی خواهد بود، که در عمل داده هایی که در آنها جای می گیرند را توصیف می کند.

قدرت XML در اینجا نهفته است: اگر یک تگ داده ها را مشخص کند، آن داده ها برای سایر منظورها در دسترس قرار می گیرند. یک برنامه ی نرم افزاری می تواند به صورتی طراحی شود، که فقط اطلاعاتی که به آنها نیاز دارد را استخراج  کرده،  آنها را با اطلاعات حاصل از سایر منابع ترکیب کرده و در نهایت در خروجی بفرستد. به جای اینکه اطلاعات برچسب دار در یک صفحه وب بر پایه HTML از دست بروند، آنها را می توان در صورت لزوم مورد استفاده قرار داد.

اما مثل همیشه، قدرت بهایی دارد. XML به اندازه HTML ساده گیر نیست. نرم افزار مفسر XML لازم می داند که توجه دقیقی به بزرگی یا کوچکی حروف، علامت های نقل قول، تگ های پایانی و سایر جزئیات صرف شود. علاوه بر این، میلیاردها صفحه وب وجود داردن، که با HTML نوشته شده اند و میلیو ها سرور و مرورگر که می دانند چگونه آنها را بخوانند.

این راه حل کاملاً هوشمندانه بود. W3C، HTML را به زبان XML نوشت. این زبان جدید تمام ویژگی های HTML را دارا بود و بنابراین هر مرورگری روی کره زمین می توانست آن را درک کند و چون تمام الفبای فنی آن از HTML ما آمد کسانی، که HTML می دانستند فقط مجبور بودند چند قاعده دستوری پایه را یاد بگیرند تا بتوانند کارشان را به پیش ببرند و در عین حال چون زبان جدید از قواعد دستوری XML استفاده می کرد، تمام قدرت و قابلیت انعطاف XML را به همراه داشت و بنابراین یک زیر بنای کامل برای CSS محسوب می شد. این زبان جدید بهترین ها از هر دو جهان را داشت. نام آن XHTML بود.

CSS و پشتیبانی مرورگرها

در حلی که XHTML و CSS یک ترکیب قدرتمند محسوب می شوند، هنوز هم یک نقص کوچک وجود دارد، که طراحان وب را آزار می دهد: پشتیبانی مرورگرها. در حالی که اگر بخواهیم به صورت باری به هر جهت ضمیمه هایی را اظافه کنیم، این مشکل چندان به چشم نمی آید، اما وقتی که به مشخصه های جدی و پشتیبانی جدی و پشتیبانی کامل از آنها می رسیم، هیچ مرورگری هنوز به طور کامل این وظیفه را انجام نمی دهد. با این حال ذکر این نکته اهمیت دارد، که راه درازی طی شده است.

Netscape 6 که کاملاً نسبت به روزهای به کارگیری دیوانه وار ضمیمه ها تغییر شکل داده است، حالا پشتیبانی خوبی از CSS ارائه می کند. با این حال خیلی بد است که کاربران آن کمتر از 1% کاربران وب را تشکیل می دهند. Firefox 1.5 که از خاکسترهای سقوط Netscape برخاست (و اغلب با ققنوس و مرغ آتش در تاریخ کهن مقایسه می شود) همانند Opera 9 پشتیبانی عالی از CSS را ارائه می کند و کاربران پایه آنها به صورت جهشی افزایش میابد و خصوصاً وابسته به بازارهای کامپیوترهای دستی و تلفن های موبایل می باشد. و Internet Explorer، که در حال حاظر پر استفاده ترین مرورگر می باشد، به طور مداوم پشتیبانی خ.د از CSS را ارتقا می دهد. اگر چه هنوز هم تعدادی باگ های واضح وجود دارند و گاهی سبب به وجود آمدن شرایط نا خواسته ای می شوند.

در کل بیشتر کاربران از مرورگرهایی استفاده می کنند، که به خوبی یا به صورت عالی از CSS پشتیبانی مکنند. اگرچه چند سال پیش ممکن بود تعداد کاربرانی که از مرورگرهای قدیمی استفاده می کنند سبب با تأخیر افتادن حرکت به سمت CSS می شدند، امروزه آن تعداد به کمتر از 5% تنزل پیدا کرده (بغضی ها می گویند کمتر از 2%) و این سقو ادامه دارد. و حتی بسیاری از این کاربران از Internet Explorer 5.5 استفاده کردند که پشتیبانی آن از CSS اگرچه خیره کننده نیست اما آنقدرها هم بد نیست.

به طور خلاصه، هیچ وقت مثل حالا برای حرکت مصمم به سمت CSS مناسب نبوده است.

منبع: HTML, XHTML & CSS visual quick start guide: Elizabeth Castro

Advertisements

دربارهٔ Yaser Hosseini

یاسر هستم طراح وب علاقه مند به طراحی تجربه کاربری و مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار، عاشق کوهنوردی و دوچرخه سواری ولی حرفه ای نیستم. یادمیگیرم و به اشتراک میذارم

Posted on دسامبر 5, 2009, in مرورگر, نرم افزار, وب and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. ۱ دیدگاه.

  1. خیلی خیلی ممنون

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: