نمایشگر های بی سیم اینتل چگونه کار می کنند؟

با تکنولوژی نمایشگرهای بی‌سیم اینتل آشنا شوید

تصویر بدون خط

 Wi Di

فناوري قطعات کامپيوتري و الکترونيکي با چنان سرعتي در حال پيشرفت است که رسيدن به نمايشگرهاي بدون ‌سيم خيلي دور از ذهن نيست. در نمايشگاه CES امسال، اينتل فناوري جديدي با نام WiDi را معرفي کرد که امکان ارتباط بدون‌سيم لپ‌تاپ‌هاي سازگار با اين تکنولوژي با نمايشگرهاي خارجي را فراهم مي‌کند. اين فناوري در عين جذابيت، بسيار ساده بوده و تنها به يک آداپتور و لپ‌تاپ سازگار با اين تکنولوژي نياز دارد. در ادامه شما را با عملکرد و نحوه استفاده از WiDi آشنا خواهيم کرد.

نمايشگرهاي بيسيم

 

استفاده از فناوري نمايشگرهاي بي‌سيم اينتل نياز به ابزار پيچيده‌اي ندارد. در درجه اول به يک لپ‌تاپ با پردازنده Arrendale نياز داريد. اين فناوري از موتور گرافيکي HD Graphics استفاده کرده که در دل پردازنده‌هاي فوق قرار مي‌گيرند. اين لپ‌تاپ بايد به نسل جديد کارت شبکه بي‌سيم Centrino، نرم‌افزار اختصاصي اينتل با نام My WiFi و همچنين ويندوز 7 نيز مجهز باشد. براي اتصال به نمايشگر، به يک آداپتور Push2TV ساخت برند Netgear نيز نياز بوده که از طريق کابل HDMI به تلويزيون و يا نمايشگر مورد نظر وصل مي‌شود.

 

فناوري نمايشگرهاي بيسيم

 

در فناوري My WiFi و نرم‌افزار Wireless Display دو ابزار کليدي اينتل براي فناوري نمايشگرهاي بي‌سيم هستند. نرم‌افزار نام برده، خروجي Frame buffer را دريافت کرده و آن‌را با سرعت 30 فريم بر ثانيه، رمزگذاري مي‌کند. نسخه ابتدايي نرم‌افزار از حداکثر رزولوشن 800×1280 استفاده مي‌کرد ولي در نسخه جديد، رزولوشن تا 768×1366 افزايش يافته است.

 

به اين محتواي ويديويي (Video Stream) صداي دوکاناله افزوده شده و به صورت يک جريان با فرمت MPEG-2 از طريق WiFi به سمت آداپتور فرستاده مي‌شود. اين انتقال، استفاده از پروتکل RTSP و به صورت همزمان (Real Time) انجام مي‌شود. آداپتور جريان دريافتي را رمزگشايي و رندر کرده و از طريق خروجي HDMI به نمايشگر مي‌فرستد. براي ايجاد هماهنگي ميان خصوصيات تلويزيون مثل رزولوشن و امکانات صوتي آن با اين فناوري، از ساختار اطلاعاتي EDID استفاده مي‌شود. آداپتور Push2TV اطلاعات مذکور را خوانده و وضوح و ساير مشخصات جريان ارسالي را متناسب با خصوصيات نمايشگر تنظيم مي‌کند.

 

جريان خروجي سرعت بيت متفاوتي مي‌تواند داشته باشد. به عنوان مثال، اگر در حال تماشاي دسکتاپ باشيد، اين سرعت حدود 6 مگابيت برثانيه خواهد بود. تماشاي يک قطعه ويديويي همراه با صدا چيزي حدود 10 مگابيت برثانيه خواهد بود. براي اين‌که تمامي پهناي باند شبکه بي‌سيم توسط اين فناوري اشغال نشود، اينتل پهناي باند مورد استفاده براي ارتباط ميان لپ‌تاپ و آداپتور را به 10 مگابيت برثانيه محدود کرده است.

push2tv adaptor

بد نيست بدانيد که ارتباط بي‌سيم ميان لپ‌تاپ و آداپتور Push2TV با استفاده از استاندارد 802.11g انجام مي‌شود که پهناي باند تئوري 54 مگابيت برثانيه را دارد. در عمل رسيدن به 50 درصد اين پهناي باند، يعني چيزي بين 22 تا 24 مگابيت برثانيه، ارتباط مطلوبي خواهد بود. به همين دليل  اينتل با محدود کردن سرعت ارتباط در فناوري نمايشگرهاي بي‌سيم، امکان استفاده از پهناي باند باقي‌مانده براي شبکه‌هاي اختصاصي (PAN) و همچنين  اتصال به اينترنت از طريق WiFi را نيز باقي گذاشته  است. اين استفاده چندگانه از کارت شبکه بي‌سيم، توسط نرم‌افزار Wireless Display و به صورت خودکار کنترل مي‌شود.

 

کارآيي و کيفيت

 

اينتل در معرفي فناوري نمايشگرهاي بي‌سيم، آن‌را براي نمايش تصاوير ثابت و ارايه پاورپوينت معرفي کرده بود. ظاهرا اين فناوري هنوز براي تماشاي فيلم و اجراي بازي‌ها،  کارآيي لازم را ندارد.

 

اولين نقطه حساس در اين فناوري، تبديل Frame buffer و  جريان صوتي به يک جريان MPEG-2 است که بار پردازشي بالايي روي پردازنده قرار مي‌دهد. البته اين فرآيند براي پردازنده‌هاي Core i3 و Core i5 که به فناوري Hyper Threading نيز مجهز هستند کار چندان دشواري نخواهد بود. در اين حالت براي ارسال يک قطعه ويديويي با وضوح 480p با فناوري بي‌سيم، استفاده از پردازنده در حدود 50 تا 70 درصد خواهد بود. در اين حالت است که با کمي کندي و تاخير مواجه شويد و حتي حرکت ماوس روي صفحه‌نمايش را نيز با کمي تاخير (حدود نيم تا يک ثانيه) داشته باشيد.

 

بسته به اين‌که محتواي فرستاده شده روي کارت شبکه داراي چه کيفيت و حجمي هستند، تجربه متفاوتي از  اين تکنولوژي را خواهيد داشت. به عنوان مثال، براي نمايش دسکتاپ در رزولوشن 720×1280، سرعت و کيفيت تصاوير، بسيار خوب بوده و بار قرار گرفته روي پردازنده و کارت شبکه نيز زير 20درصد خواهند بود. کيفيت تصاوير در اين رزولوشن اگر با اتصال مستقيم لپ‌تاپ به يک نمايشگر Full HD، برابري نمي‌کند ولي براي کاربردهاي معمولي و نمايش پاورپوينت و نرم‌افزارهايي با تصاوير تقريبا ثابت، جوابگو است.

 

حتي تماشاي قطعات ويديويي با سرعت 8 تا 10مگابيت برثانيه با اين تکنولوژي، تصاوير نسبتا قابل‌قبولي به دنبال دارد. در اين حالت اگرچه در برخي تست‌ها بي‌نظمي‌هايي در تصوير مشاهده مي‌شود، ولي در کل تصويري واضح و با سرعت قابل قبول به نمايش درمي‌آيد. اينتل توصيه کرده تا لپ‌تاپ مورد استفاده در همان اتاقي قرار گيرد که آداپتور Push2TV قرار گرفته است. در عمل شما مي‌توانيد حتي از اين آداپتور بيشتر هم فاصله بگيريد بي‌آن‌که ارتباط قطع شود يا کيفيت تصاوير پايين بيايد. تنها ايراد کار اين است که ميزان استفاده از کارت شبکه (Network utilization) کمي بالا خواهد رفت و شايد به نزديک 50 درصد هم برسد. اين ميزان تقريبا دو برابر باري است که همه تجهيزات در يک اتاق باشند.

 

پخش محتواي محافظت شده

 

يکي از نکاتي که هنگام استفاده از فناوري نمايشگر بي‌سيم اينتل بايد درنظر داشته باشيد عدم توانايي آن در انتقل محتواي محافظت شده HDCP است. اين محتوا شامل دي‌وي‌دي‌هاي معمولي و ديسک‌هاي Blu-ray است. اين تکنولوژي خود را به عنوان يک پورت HDMI محافظت نشده به سيستم‌عامل مي‌شناساند. با توجه به ذات بي‌سيم بودن اين فناوري، بعيد به نظر مي‌رسد اينتل بتواند آن‌را به مسيري براي انتقال محتواي محافظت شده تبديل کند.

 

 منبع : هفته نامه عصر ارتباط

Advertisements

Posted on مه 2, 2010, in اخبار, سخت افزار, عمومی and tagged , , , . Bookmark the permalink. ۱ دیدگاه.

  1. خیلی جالب تا آخر خودنم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: