داده های خود را برای سازگاری با آینده آماده کنید

بابک فخریلو

حالا دیگر مطمئن شدن از این که مستندات، تصاویر، فیلم ها و سایر اطلاعات شخصی با سخت افزار و نرم افزار هایی در گذشته آنها را ایجاد کرده بودید، در آینده نیز قابل خواندن/نوشتن/ مشاهده کردن خواهند بود، آسان است.

چهار کلید اصلی برای بایگانی کردن صحیح داده ها وجود دارد: فرمت هایی را انتخاب کنید که غیرقابل استفاده نمی شوند، از حافظه های ذخیره سازی داده ها استفاده کنید که خراب یا غیرقابل دسترس نمی شوند، چندین کپی گرفته و در بخش های گوناگون ذخیره کنید، و پیوسته داده های بایگانی شده ی خود را بررسی کنید تا از درستی آنها مطمئن باشید.

فرمت های تاریخ گذشته را فراموش کنید

بسیاری از فایل هایی که می خواهید بایگانی کنید احتمالا فرمت های اختصاصی دارند، مثلا فرمت های .doc ، .xls و ppt برای نرم افزارهای Word، Excel و PowerPoint بسته ی نرم افزاری Microsoft Office، در مالکیت شرکت Microsoft هستند. با وجود این که فایل های ایجاد شده با بسته ی Office را می توان با نرم افزار ها و سرویس های مختلفی خواند یا ویرایش کرد،  این فرمت ها یک روزی در آینده غیرقابل استفاده خواهند شد.

حتی اگر فایل ها را در همان فرمت اختصاصی خودشان بایگانی کنید، بهتر است یک نسخه از آنها را به فرمت open-standard ذخیره کنید. این روشی که سرویس بایگانی-داده Archivematica انتخاب کرده، و علاوه بر نگهداشت فایل اصلی، فایل ها را به فرمت هایی که در آینده قابل دسترس باشند نیز تبدیل می کند.

برای مثال در طرح media-type preservation ، برای حفاظت از فایل های .doc، .rtf، .wpd به فرمت Open Document Format که مبتنی بر XML است، تبدیل می شوند، و برای خوانده شدن نیز به فرمت PDF. به طور مشابه، برای نگهداری فایل های تصویری آنها را در قالب TIFF فشرده نشده، و برای مشاهده ی آنها  در قالب JPEG ذخیره می کنند.

البته Archivematica هنوز در حال توسعه پیدا کردن است، اما می توانید یک نسخه ی Alpha از آن را دانلود کنید.

به طور خلاصه اگر بخواهیم بگوییم، بهترین راه  برای این که مطمئن شوید فایل های آرشیوی شما در آینده قابل خواندن خواهند بود، در حالی که فرمت اصلی خود و سایر خواص را نیز نگه خواهند داشت، این است که یک نسخه ی از فرمت تعریف شده برای آن و دست کم یک نسخه در فرمت open-standard از آن را ذخیره کنید. با این کار، باز کردن، مشاهده، و ویرایش فایل ها در برنامه ای که آنها را ایجاد کرده اید، و دسترسی به داده ها نیز در پایه ای ترین شکل ممکن، امکان پذیر خواهد بود.

انتخاب رسانه ی ذخیره سازی

شما تنها فردی نیستید که در مورد مدت زمان ذخیره شدن داده ها روی CD و DVD سردرگم است. حتی افراد کارکشته هم نمی توانند در مورد طول عمر رسانه های نوری (حتی در مورد نوارهای مغناطیسی و دیسک ها هم این طور است)  توافقی داشته باشند. (بحث بیشتر در مورد طول عمر رسانه های نوری را اینجا بخوانید. )

توافق کلی این است که داده ها در CD-R، بین 30 تا 50 سال، در DVD-R کمتر، و در CD-RW و DVD-RW از قبلی ها هم کمتر، عمر می کنند. به طور مشابه، انتظار می رود که در هارد دیسک و نوار داده ها برای مدت 10 یا 30 سال قابل خواندن باشند، در حالی که برای درایو های قابل حمل، و سایر رسانه های ذخیره سازی solid-state، ممکن است نیمی از آن زمان عمر کنند.

اما اینها فقط عدد هستند. چه کسی برای داده های مهم خود به احتمالات اطمینان می کند؟ حقیقت این است که هر رسانه ی ذخیره سازی می تواند در هر زمانی از کار بیافتاد. به همین خاطر است که داده های خود را باید در چند رسانه ذخیره کنید، و به طور مرتب آنها را بررسی کنید.

دو گزینه ی مورد پسند من برای انتخاب حافظه مورد نیاز بایگانی کردن، قدیمی ترین و جدید ترین گزینه ها هستند: کاغذ و اینترنت. در حالی که چاپ کردن داده های بایگانی شده تان برای محیط زیست مناسب نیست، اما طول عمر مناسبی دارد. البته، چاپ کردن همه ی فایل ها روی کاغذ ممکن نیست.

اگر قابلیت جست و جو کردن و دسترسی مهم هستند، بایگانی داده ها در اینترنت انتخاب خوبی خواهد بود. سرویس هایی مانند SpiderOak و SkyDrive امکان ذخیره سازی فایل ها را در محیط اینترنت (یه به عبارتی cloud) فراهم می سازند، که می توان به راحتی با استفاده از هر مرورگری به آنها دسترسی داشت. (برای توضیحات بیشتر اینجا را بخوانید)

هرچه بیشتر بهتر

انتخاب کردن اینترنت برای بایگانی کردن، دو قانون ذخیره سازی امن را نقض می کند: شما دسترسی فیزیکی به هاردی که فایل ها در آن ذخیره شده اند ندارید، و این که اگر آنها کار خود را خوب بلد نباشند، ممکن است داده های خود را از دست بدهید. اگر سرویس از کار بیافتد، تضمینی وجود ندارد که بتوانید به داده های خود دسترسی داشته باشید، و باید به قابلیت سرویس در نگهداشت و تهیه ی نسخه ی پشتیبان از سرور های ذخیره سازی، اطمینان داشته باشید.

راه حل این است که از قرار دادن همه ی بایگانی خود در یک جا امتناع بورزید. برای این که شانس دسترس پذیر بودن داده ها در آینده بیشتر شود، وقتی داده های مهم را بایگانی می کنید از ترکیب رسانه و انواع فایل استفاده کنید. وقتی که رسانه ی بایگانی سازی جدید وارد بازار شد و ثابت کرد که کاربردی است، بایگانی خود را به آن منتفل کنید.

یک قانون بسیار مهم دیگر در بایگانی امن داده ها: همیشه دست کم یک کپی از داده های بایگانی شده خود را جایی به جز خانه یا دفتر کار خود ذخیره کنید. این جای دیگر می تواند محیط اینترنت باشد که پیش از این گفتیم.

برای تهیه ی نسخه ی پشتیبان از بایگانی داده ها زمان بندی کنید

این عادت را داشته باشید که به طور پیوسته، فایل های خود را در بایگانی های متعددی که از آنها تهیه کرده اید، باز کنید. اگر دسترس پذیر نیستند (به عبارتی باز نمی شوند)، یک کپی دیگر از بایگانی خود را با استفاده از نسخه ی سالم آن فایل، تهیه کنید. در نهایت، هر چیزی که ارزش ذخیره کردن دارد، باید خوب ذخیره شود.

برگرفته از :

http://news.cnet.com/8301-1009_3-20026801-83.html?tag=nl.e757

Advertisements

دربارهٔ Persian Developer

I Love Developing applications

Posted on فوریه 8, 2011, in نرم افزار, وب, سخت افزار and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. بیان دیدگاه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: