سفر به دنیای Ubuntu؛ روز دوازدهم

بابک فخریلو

بعد از این که کمی خودم را با Unity مشغول کردم، به خاطر  دیدگاه های بعضی از کاربران، مجبورم شدم دوباره واسط کاربری Ubuntu را به حالت Classic برگرداندم. اما امروز تصمیم دارم نگاهی از نزدیک به Unity، و ویژگی های منحصر به فرد و عملکرد هایی که دارد، بیاندازم.

آن طور که پیداست، چیزهایی زیادی هست که باعث می شود به Unity علاقه مند شوم. چرا؟ خوب، می دانم که بعضی از طرفداران Linux، از این که من Ubuntu را با Windows مقایسه می کنم، خسته شده اند، اما دلیل علاقه ام به Unity، به خاطر این است که بسیاری از ویژگی های و عملکردهای را عرضه می کند که در Windows 7 وجود دارد و من دوستشان دارم.

در روزهای قبل سفرمان به این اشاره کردم که Ubuntu، ویژگی snapping را مشابه Windows 7 Aero ارائه می کند. امروز اما یاد گرفتم که ویژگی هایی دیگری شبیه به Aero Peek، Jump Lists و Pinned Sites که متعلق به IE 9 است را هم دارد.

Unity یک بخش برای دسترسی سریع تر به برنامه ها دارد، که در سمت چپ صفحه قرار گرفته، و متشکل از آیکون برنامه هاست. به طور پیش فرض، Firefox، برنامه های LibreOffice، و Ubuntu One در آن قرار گرفته اند. همچنین آیکون هایی برای حافظه های قابل حمل، و ابزارهای مخصوص Unity.

این نوار آیکون ها، وقتی موس رویش قرار نگرفته به طور خودکار محو می شود. می توان به راحتی هر برنامه ای را که می خواهید، کشیده و روی نوار رها کنید، تا به آن اضافه شود. اگر هم می خواهید برنامه ای را از این نوار حذف کنید، رویش راست کلیک کرده و تیک » Keep in Launcher » را بردارید.

برنامه های در حال اجرا، یک نشان سفید را به سمت چپ آیکون خود اضافه می کنند. اگر چندین پنجره از یک برنامه باز باشد، نشانه های سفید نیز به تعداد آن پنجره ها خواهند بود، بنابراین می توانید سریع بفهمید که چند پنجره از آن برنامه باز است. مشابه Windows Aero Peek، اگر روی آیکون برنامه کلیک کنید، نمایی کوچک از هر پنجره ی فعال به شما نمایش داده می شود.

برای برخی از برنامه ها، مانند Evolution، امکان این وجود دارد که با راست کلیک کردن روی آیکون برنامه در بخش نوار آیکون ها، دسترسی سریع به عملکرد های آن برنامه داشت. مثلا وقتی روی Evolution راست کلیک می کنید، می توانید به Contacts یا Calendar دسترسی داشته باشید.

خوب کمی هم درباره ی ابزارهای خود Unity صحبت کنیم. اول از همه، Workspace Switcher. این ابزار زمانی که در حال کار کردن روی یک netbook (یا هر چیزی که صفحه ی نمایش کوچکی دارد) هستید، اما نیاز به صفحه نمایش بزرگی دارید و می خواهید چندین پنجره ی باز داشته باشید، کاربرد دارد. خود Ubuntu، چهار میز کار (desktop) مجازی ارائه می دهد، که می توانید با بهره گیری از Workspace Switcher، بین آنها پیمایش کنید.

بعد نوبت می رسد به ابزار Applications lenses، و File & Folders lenses. این ابزارها دسترسی سریع به سایر برنامه ها و داده هایی که در نوار آیکون ها قرار نگرفته اند را، فراهم می سازد. Applications lens، برنامه ها را در سه بخش نمایش می دهد: آنهایی که به تازگی مورد استفاده قرار گرفته اند، برنامه های نصب شده و برنامه هایی که برای دانلود موجود هستند. Files & Folders، پوشه های که به تازگی با آنها کار کرده اید، پوشه ی دانلود و پوشه های مورد علاقه تان را نمایش می دهند.

مهم نیست که برخی بگویند Microsoft تمام ایده های واسط کاربری را از Ubuntu دزدیده، من می گویم الهام گرفته. در هر حال من این ویژگی ها را در Windows 7، و در  Ubuntu Unity interface دوست دارم.

اگر با من موافق نیستید، تجربه های دیگری از واسط کاربری را می توانید داشته باشید.

برگرفته از :

Ubuntu Linux, Day 14: I’m a Unity Convert

در همین رابطه بخوانید:

سفر به دنیای Ubuntu؛ روز یازدهم

Advertisements

دربارهٔ Persian Developer

I Love Developing applications

Posted on سپتامبر 17, 2011, in Ubuntu and tagged , , , , . Bookmark the permalink. ۱ دیدگاه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: