سفر به دنیای Ubuntu؛ روز شانزدهم

بابک فخریلو

از زمان شروع سفرم به دنیای Ubuntu، خوانندگان بسیاری راه حل های زیادی برای مشکلات مختلف در کار با این سیستم عامل ارائه داده اند، که مرتبط با command line است(نقل از مطلب اصلی). در کل، من واسط کاربری گرافیکی را ترجیح می دهم، اما ارزش این را دارد که با واسط command line آشنا شوم، پس سفر امروزمان در این باره خواهد بود.

قبل از این که کار با Windows را شروع کنم، از DOS استفاده می کردم، و تقریبا هم در کار با DOS از طریق command prompt، حرفه ای بودم. کار با Windows را از نسخه ی 3.0 آن، زمانی که واسط کاربری گرافیکی جدایی بود که روی DOS اجرا می شد، شروع کردم. از زمان عرضه ی Windows 95، DOS درون سیستم عامل Windows، به عنوان واحدی مجزا قرار گرفت، و کار با command prompt، مختص مدیران IT شد.

روی لوگوی Ubuntu کلیک کنید، و Terminal را برای باز کردن پنجره ی command prompt، انتخاب کنید. از آنجایی که من از Unity استفاده می کنم، Applications lens را باز کردم و در بخش جست و جو، Terminal را تایپ کردم. هر طور که برنامه را باز کنید، جعبه مشکی رنگی را با یک متن، که نشانگر دایکتوری جاری است که command line در آن در حال اجرای فرامین است، خواهید دید.

اگر Terminal را باز کنید، مسیر پیش فرض آن پوشه ی کاربری است که وارد سیستم شده. در DOS، اینجا، همان جایی است که با تایپ کردن «dir»، فهرستی از پوشه ها در مسیر جاری نمایش داده می شوند. در Linux، به جای استفاده از «dir»، فرمان «ls» را به کار می بریم. با استفاده از دستوراتی مانند “-l”، که بعد از “-ls” می آیند، که اصطلاحا switch خوانده می شوند، می توانید فهرستی از پوشه ها را با جزئیات بیشتر، مانند حق دسترسی ها و اندازه ی فایل ها را ببینید، یا با به کاربردن “-a”، تمام فایل ها، حتی آن هایی که مخفی هستند را ببینید، و یا از یک switch مانند “-h” استفاده کنید، تا اندازه فایل ها به جای بایت، در قالب KB یا MB نمایش داده شوند.

بعضی دیگر از فرامین متداول که به هنگام کار کردن با command line در محیط Ubuntu باید بدانید، شامل “cd”، برای جابجایی از پوشه ی جاری به پوشه ی دیگر (اگر فرمان “cd..” را تایپ کنید، به پوشه ی والد خواهید رفت.)، “cp” برای کپی کردن فایل یا پوشه، “mv” برای انتقال یک پوشه یا فایل، و “rm” برای حذف یک پوشه یا فایل به کار می رود.

برای درک کردن و کار با حق دسترسی ها (permissions) در محیط command line، نیاز به مطالعه بیشتری هست. اگر از سوئیچی مانند “-l” استفاده کنید، در اولین نگاه، به نظر می رسد حقوق دسترسی در قالب یک رشته ی تصادفی از کاراکترها نمایش داده می شوند، مثل “drwxrw-r–”.

در مثال “drwxrw-r–”، اولین کاراکتر، نوع داده را مشخص می کند، که در این مورد “d” نشان دهنده ی این است که حقوق دسترسی های این رشته، برای یک پوشه است. اگر اولین کاراکتر “-” بود، یعنی با فایل سر و کار دارید، واگر “l” بود، یعنی با یک پیوند (پیوند به فایلی دیگر، مانند آنچه در windows و در قالب shortcut داریم).

کاراکتر های بعدی، سه دسته از اطلاعات را نشان می دهد. سه کاراکتر اول، حقوق دسترسی برای صاحب فایل یا پوشه است، سه کاراکتر بعدی، حقوق دسترسی برای اعضای گروه کاربری، و آخرین سه کاراکتر، حقوق دسترسی سایرین را نشان می دهد. سه کاراکتر برای حق خواندن (r)، نوشتن (w) و اجرا کردن (x) اختصاص داده شده. یک حرف (مانند w)، بیانگر این است که گروه حق دسترسی دارد، و «-» نشان گر این است که حق دسترسی ندارد. بنابراین، “rwx” به معنای دسترسی کامل برای خواندن، نوشتن و اجرا کردن است، در حالی که “r–”، یعنی صرفا حق دسترسی خواندن وجود دارد.

دو فرمان کلیدی دیگر، «grep» و دیگری “sudo” هستند. Grep فرمانی است که درون یک فایل مشخص را برای یافتن یک واژه یا عبارت خاص، جست و جو می کند.

ولی هیچ فرمانی به اندازه ی “sudo” با ارزش و پرکاربرد نیست. Sudo به گونه ای سرنام عبارت «super-user do» است، و به Ubuntu می گوید که فرامین را با دسترسی root (معادل لینوکسی » administrator») اجرا کند. برای اجرای فرمان هایی که تحت حق دسترسی root اجرا می شوند، Ubuntu گذرواژه ی کاربر root را از شما می پرسد.

خوب دراین مقاله نگاهی ساده به command line در محیط   Ubuntu داشتیم. بهتر است برای این که دانش خود را در باره ی این بخش مهم از سیستم عامل Linux بیشتر کنید، حتما دنبال یک کتاب خوب باشید.

برگرفته از:

Ubuntu Linux, Day 18: What Is This ‹sudo› You Speak Of?

در همین رابطه بخوانید:

سفر به دنیای Ubutnu؛ روز پانزدهم

Advertisements

دربارهٔ Persian Developer

I Love Developing applications

Posted on اکتبر 12, 2011, in Ubuntu and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 دیدگاه.

  1. نخوندم و نمیدونم چند روزه که با اوبونتو هستی
    اما یه سوال؟
    به نظرت این دنیا ارزش اینو داره که ازش کوچ کنی و حتی از لحاظ بیزینسی هم بیای روی این پلت فرم؟

  2. بالاخره هر پلت فرمی حس و حال خودش رو داره. به امتحانش که می ارزه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: