سفر به دنیای Ubuntu؛ روز بیستم

بابک فخریلو

دوست دارم یکی از آن میزهای کاری را داشته باشم که رویش سه مانیتور 23-inch در کنار هم قرار گرفته اند، و می توانم خیلی راحت محیط کاری ام (workspace) را گسترش بدهم، و با خیالی آسوده با آنها کار کنم. این رویا شاید به این زودی ها محقق نشود، با استفاده از virtual workspaces (محیط های کار مجازی) در Ubuntu، می توانم اساسا همان چیزی که در رویا دارم را شبیه سازی کنم.

البته مانیتور تقریبا بزرگی دارم. لپ تاپم صفحه نمایشی 13 اینچی دارد، اما مانیتور کامپیوتر رومیزی ام 23 اینچی است. این اندازه برای این که مرورگر ام را به گوشه ی سمت چپ بکشم تا در آن جست و جویی انجام دهم، و  LibreOffice Writerرا به سمت راست صفحه بکشم تا کار نوشتنم را انجام دهم، کافی است، اما اگر بخواهم به طور مداوم بین دو پنجره کار کنم چطور؟

اینجاست که virtual workspaces وارد می شود. من فرض می کنم که این مفهوم برای استفاده در نت بوک ها، یا نوت بوک های کوچک در نظر گرفته شده، اما در هر سایز، محیط کاری ارزش خوش را دارد. بیشتر شبیه این است که امکان دسترسی به چند پنجره که می خواهید به طور فعال باز و هویدا باشند را فراهم می سازد، تا این که برای خودش یک صفحه ی نمایش دیگر باشد.

در میز کار عادی Ubuntu، یک دکمه در نوار پایین- سمت راست قرار دارد، که به شما اجازه می دهد تا یکی از چهار virtual workspace  که در حال کار کردن درونش هستید را انتخاب کنید. وقتی از میز کار Unity استفاده می کنید، دکمه ای روی نوار سمت چپ صفحه نمایش وجود دارد، که کار جابجایی بین workspace ها را می کند. وقتی رویش کلیک می کنید، سیستم عامل یک نسخه ی کوچک از چهار میزکار مجازی را نشان می دهد، بدین ترتیب می توانید ببینید در میزکاری که مشغول انجام کارها در آن هستید، چه چیزی اکنون باز است. به عنوان یک نکته ی اضافی، این را بگویم که تغییر تعداد میزکار های مجازی ممکن است، یعنی می توانید هر تعداد که بخواهید، میز کار مجازی داشته باشید.

من از میزکار بالا- سمت چپ شروع کردم، و یک فایل صفحه گسترده (مانند آنچه در Excel می بینیم) را باز کردم. در میزکار بالا-سمت راست، مروگر Firefox را برای گشت و گذار در وب، باز کردم. در میزکار پایین- سمت چپ، هم Gimp را باز کردم تا کمی حس هنری ام را محک بزنم. و در میزکار پایین-سمت راست هم LibreOffice Writer را برای نوشتن یک مقاله باز کردم.

خوب این ویژگی، به اندازه ی داشتن یک میزکار مجازی نیست که در چند مانیتور بسط پیدا کرده و می توان موس را در بین آن مانیتورها طوری حرکت داد که گویی یک workspace منفرد هستند. و این که برای تغییر دادن محیط های کار، نیاز به کلیک کردن های زیادی دارید.

اما، زمان هایی هست که من روی چند پروژه ی مختلف، که هیچ ربطی به یکدیگر ندارند، کار می کنم، و این که بتوانم workspace ها را جدا کنم، کمک زیادی به من می کند. در حالی که مطالب سفر به دنیای Ubuntu را آماده می کنم، مسائل اقتصادی ام را در محیطی دیگر دارم، و جست و جو درباره ی یک مقاله را در محیط سومی انجام می دهم. هر طور که از آن استفاده کنید، داشتن یک میزکار چهار برابر یک میزکار معمولی، می تواند گزینه ی خوبی برای داشتن راحتی بیشتر در کارکردن باشد.

برگرفته از:

Ubuntu Linux, Day 22: Spread Out and Get Comfortable

در همین رابطه بخوانید:

 سفر به دنیای Ubuntu روز نوزدهم

Advertisements

دربارهٔ Persian Developer

I Love Developing applications

Posted on نوامبر 2, 2011, in Ubuntu and tagged . Bookmark the permalink. 2 دیدگاه.

  1. بی معرفت به خانه ما سر می زنی ولی سلام نمیدی؟؟؟؟؟؟

  1. بازتاب: سفر به دنیای Ubuntu؛ روز بیست و یکم « ..::وبلاگ دانشجویان نرم افزار::..

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: