پارتشین بندی صحیح هارد درایو و افزایش عملکرد سیستم

سطح این مقاله برای کاربران متوسط به بالا در نظر گرفته شده و سعی کردم تا اونجایی که ممکنه از ترجمه لغات تخصصی پرهیز کنم. بعضی جاها هم که دیگه معادل فارسی نبود، خود واژه انگلیسی رو به کار بردم که متن اصلی خدشه دار نشه.

بابک فخریلو

در این مقاله با یک تکنیک پیشرفته به نام «Short Stroking» آشنا می شویم، که در آن اندازه ی بهینه ی پارتشین و بخش های سریع پلاتر هارد درایو را می یابید، تا بتوانید سرعت کامپیوتر شخصی خود را بالا ببرید.

درایو های Solid-State به خاطر سرعت بالای انتقال داده ها و زمان های دسترسی بسیار بالا به داده ها، سر و صدای زیادی به راه انداخته اند، اما بیشتر مردم هنوز هارد درایو های ارزان، جاگیر و مکانیکی را  استفاده می کنند. متاسفانه، هارد های مکانیکی یکی از مهم ترین عامل های کاهش عملکرد بهینه سیستم در کامپیوتر های مدرن امروزی هستند. حتی وقتی پردازنده های قوی و حافظه اصلی زیادی هم در کنار این هاردها قرار می گیرند، یک هارد درایو کند می تواند عملکرد کلی سیستم و پاسخ گویی آن را کاهش دهد، و به خاطر همین است که ارتقا هارد به نوع SSD آن می تواند عمکلرد سیستم را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.

اما اگر فعلا تصمیم به خرید یک هارد درایو Solid-State ندارید، می توانید با تکنیکی به نام “Short Stroking”، عملکرد هارد خود را بهبود ببخشید. اگر بخواهیم ساده بگوییم، “Short Stroking” یعنی پارتشین بندی هارد به طوری که بتوان از sector هایی آن درایو که  بالاترین عملکرد را دارند، استفاده کرد. هارد درایو ها بسته به این که داده ها در کدام platter های آن قرار گرفته باشند، عملکرد متفاوتی از خود نشان می دهند. دانستن این که سریع ترین بخش های درایو کجا هستند و پارتشین بندی صحیح آن برای بهره مندی از آن بخش های سریع، کلید های بهینه کردن هارد درایو هستند.

پیدا کردن بخش های سریع


به طور کلی، هرچه پارتشین اصلی (primary) کوچک باشد، عملکرد آن بهتر خواهد بود. اما هیچ کس دوست ندارد به یک پارتشین با اندازه کوچک محدود باشد، از این رو بهتر است جاهایی که نرخ انتقال داده ها در هارد شروع به نزول می کنند را پیدا کنیم. با دانستن این مساله، می توانید پارتشین خود را طوری تنظیم کنید تا تعادلی بین اندازه پارتشین و عملکرد کلی، برقرار شود.

همه آنچه که نیاز دارید، یک ابزار تست سخت افزار مانند HD Tune یا HD Tach است، که عملکرد کل یک درایو را بررسی و نتایج را در یک گراف نشان می دهد. ما در این جا از HD Tune استفاده می کنیم.

برای سنجش عملکرد یک هارد، نیاز به دسترسی به سیستمی دارید که قبلا سیستم عامل روی آن نصب شده، و در درایو دیگری است. درایو که می خواهید تست کنید را به عنوان هارد دوم به سیستمی که برنامه قرار است روی آن اجرا شود، وصل کنید، و بعد HD Tune را اجرا کنید. خواهید دید که عملکرد در شروع تقریبا بسیار بالا است و سپس به آرامی شروع به نزول می کند. برای این مقاله، ما یک هارد 1 TB محصول Western Digital را تست کردیم و دیدم که در شروع کار نرخ انتقال 210 مگابایت بر ثانیه بود، و بعد به آرامی شروع به نزول به 116 مگابایت در ثانیه کرد. به طور مشابه، زمان های دسترسی در بخش های اولیه سریع بود اما با پیشرفت تست، نزول داشتند. علت رخ دادن این پدیده، این است که وقتی هارد درایو ها به بیرونی ترین Track های شان دسترسی دارند، سرعت بسیار بالا است. با داشتن سرعت چرخش ثابت (10000 دور در دقیقه برای هارد مورد تست ما)، هد خواندن و نوشتن درایو می تواند خیلی راحت، در زمانی کوتاه، وقتی که در لبه های بیرونی پلاتر قرار می گیرد، منطقه ی بزرگی را تحت  پوشش خود قرار دهد، و در نتیجه عملکرد بهتری هم حاصل خواهد شد.

برای عملکرد بهینه ی سیستم، باید سیستم عامل خود و تمامی برنامه ها و فایل هایی که زیاد استفاده می کنید را در سریع ترین بخش های درایو قرار دهید. رسیدن به این هدف نیاز به ایجاد یک پارتیشن primary با اندازه ی صحیح دارد و بعد نصب سیستم عامل و برنامه ها روی آن پارتیشن. می توانید بقیه  ی درایو خود را پارتشین بندی کرده و استفاده کنید، اما در این بخش ها باید داده هایی را بگذارید که کمتر استفاده می کنید.


در هاردی که ما تست کردیم، عملکرد در حدود 200 گیابایت، شروع به نزول کرد. در 300 گیگابایت، نرخ انتقال به حدود 50 مگابیت بر ثانیه رسید، و از آنجا باز هم سیر نزولی داشت. به نظر می رسد 200 گیگابایت برای پارتشین primary خوب باشد.

وقتی که نقطه ی قابل قبول برای پارتشین بندی را پیدا کردید، پارتشین را ایجاد کنید. می توانید این کار را در فاز اولیه نصب (وقتی دارید سیستم عامل را نصب می کنید) انجام دهید یا زمانی که درایو متصل به یک سیستمی است که سیستم عامل اش قبلا نصب شده است. وقتی در حال نصب سیستم عامل ویندوز هستید، برای ایجاد پارتیشن، راهنما های خود نصب را در فاز اولیه نصب دنبال کنید تا به بخش انتخاب Target driver برسید. بعد روی Drive Options(advanced) کلیک کنید، درایو خود را در صفحه پیش رو انتخاب کنید، و اندازه اش را مشخص کنید. برای ایجاد پارتیشن در درایوی که متصل به سیستمی است که قبلا ویندوز روی آن نصب شده، درایو را متصل به سیستم کنید، به ویندوز بروید، روی Start  کلیک کنید، در بخش جست و جو  Disk Management را تایپ کرده، و Enter را فشار دهید. ابزار مدیریت دیسک باز می شود، و اگر درایو خالی جدیدی را پیدا کند، معمولا یک Wizard را نشان خواهد داد. اگر این طور نبود، در فهرست درایو ها روی نام درایو کلیک کنید، و گزینه ی create a new volume را انتخاب کنید. برای مشخص کردن 200 گیگابایت، باید اندازه پارتیشن را 204,800 مگابایت تعیین کنیم.

تست عملکرد

برای اندازه گیری میزان فایده ای که از short-stroking یک هارد درایو به دست آورده ایم، می توانیم روی درایو benchmark انجام دهیم. ابتدا این کار را روی یک پارتشین که کل درایو را پوشش دهد انجام می دهیم، و بعد صرفا پارتشین primary که بیشترین عملکرد را دارد و 200 گیگابایت به آن اختصاص داده ایم.


WD Velociraptor 1TB w/ 1TB partition
WD Velociraptor 1TB w/ 200GB partition

بهینگی

HD Tune 5.0 (read test)
متوسط نرخ انتقال 164.1 MBps 194.4 MBps 18.46%
کمینه نرخ انتقال 116.2 MBps 181.7 MBps 56.37%
بیشینه نرخ انتقال 207.3 MBps 210.7 MBps 1.64%
Burst rate 336.0 MBps 335.2 MBps -0.24%
زمان دسترسی * 7.13 ms 5.43 ms 23.84%
PCMark 7 Secondary Storage Benchmark
امتیاز کلی 2699 2743 1.63%
Startup applications 5.9 MBps 6.05 MBps 2.54%
وارد کردن تصاویر به هارد 11.74 MBps 12.17 MBps 3.66%
ویرایش فیلم 21.11 MBps 21.36 MBps 1.18%
بازی 7.97 MBps 8.03 MBps 0.75%
Windows Media Center 8.09 MBps 8.11 MBps 0.25%
Windows Defender 2.71 MBps 2.82 MBps 4.06%
افزودن موسیقی 1.34 MBps 1.34 MBps 0.00%

*  زمان ها به میلی ثانیه هستند، و امتیاز کمتر نشان دهنده ی عملکرد بهتر است.

مشخصات سیستمی که تست کردیم: پردازنده Intel Corei7-2700k، Asus P8Z68-V Pro (Z68 Express)، حافظه اصلی 8GB، Nvidia GeForce GTX 285، سیستم عامل Microsoft Windows 7 Ultimate 64-bit

زمان دسترسی در یک هارد درایو و کمینه ی انتقال داده، بیش از همه از short stroking سود می برند، گرچه متوسط نرخ انتقال هم به شکل قابل توجهی  افزایش می یابد. مطابق آنچه گراف HD Tune نشان می دهد، کمینه ی نرخ انتقال درایو ما از 116.2 به 181.1 مگابایت بر ثانیه رسیده، یعنی افزایش 56 درصدی عملکرد. همچنین، متوسط زمان دسترسی از 7.13 به 5.43 میلی ثانیه رسیده، یعنی 23.8 درصد بهتر شده. و همچنین متوسط نرخ انتقال با 18.46 درصد رشد، در پارتشین 200 گیگابایتی، از 164.1 مگابیت بر ثانیه به 194.4 رسیده است.

اما تست کردن با برنامه ی Secondary Storage (محصول PCMark 7)، داستان متفاوتی را تعریف می کند. PCMark 7 نشان می دهد که امتیاز کلی درایو تنها 1.63 پیشرفت داشته است.

در نهایت این که short-stroking کردن هارد، آن را به سطح یک درایو solid-state نمی رساند. با این حال، تنظیم درست پارتشین می تواند فواید قابل توجهی داشته باشد. خوب حالا فکر می کنید پارتیشن فعلی سیستم تان به درستی تنظیم شده؟ تصمیم ندارید آن را تغییر دهید؟

برگرفته از :

How to Partition Your Hard Drive to Optimize Performance

دربارهٔ Persian Developer

I Love Developing applications

Posted on مه 17, 2012, in آموزش, سخت افزار and tagged , , , . Bookmark the permalink. 2 دیدگاه.

  1. خوبه که حداقل افرادی مثل ما که با اساس کار با کامپیوتر آشنا هستیم ….طبق استاندارد موجود کامپیوتر خودمونو تنظیم کنیم که درد سر های بعدی را نداشته باشیم…

    با تشکر از مطلب خوبت

    خسته نباشی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: