بايگانی‌ وب‌نوشت

راه های ساده و سریع برای کنترل حریم خصوصی در Facebook

بازهم دارم در مورد حریم خصوصی تو فیس بوک مطلب ترجمه می کنم و تو وبلاگ منتشر می کنم، اما بعد از مدت ها. و البته این نشون میده که هنوز هم این مساله دغدغه ی من هستش.

بابک فخریلو

تنظیمات حریم خصوصی در Facebook به خاطر چیدمانی که دارند، گیج کننده هستند، و همیشه تنظیمات مشابه در منوهایی کاملا متفاوت قرار می گیرند و پیش فرض شان هم این است که همه  ی اطلاعات شما به صورت عمومی به اشتراک گذاشته شود. اطمینان از این که اطلاعات را فقط با افرادی که واقعا مد نظرتان هست، به اشتراک می گذارید، می تواند سخت باشد، و اگر مراقب نباشید، Facebook حتی خودش یک سری تنظیمات ویژه ای دارد که می تواند تنظیمات حریم خصوصی شما را نادیده بگیرد. خوشبختانه می توانید حریم خصوصی خود را خیلی سریع و ساده به کنترل بگیرید، به شرطی که بدانید دنبال چه هستید.

برای این که شما را کمک کنیم تا ساده و سریع بتوانید با هر صفحه از تنظیمات حریم خصوصی در Facebook کار کنید، این مقاله را آماده کرده ایم. برای هر بخش از تنظیمات حریم خصوصی، شرحی مختصر از این که به دنبال چه باید باشید، همراه با تنظیمات قابل توجهی که احتمالا باید تغییر دهید را آورده ایم. در کنار هر توضیح هم تصویری قرار داده شده که با کلیک کردن روی آن، می توانید تنظیمات متفاوت حریم خصوصی را ببینید.

Read the rest of this entry

Advertisements

افزونه ای که از سرکشی Google و دیگران در کارهای شما جلوگیری می کند

مدتی بود که مقاله های مربوط به حریم خصوصی رو تو وبلاگ منتشر نمی کردم. بازهم برگشتم با یه مقاله جدید! تو این مقاله در مورد حفاظت از حریم خصوصی در حین گشت و گذار در وب خواهید خوند. البته من خودم به شخصه با استفاده از افزونه هایی مثل NoScript و Better Privacy سعی کردم چنین کارکردی رو به اجرا در بیارم. باید دید این افزونه چطور کار می کنه.

بابک فخریلو

از سرکشی Google و دیگران در فعالیت های online خود نگران هستید؟ اگر پاسخ تان آری است، بد نیست که افزونه ای رایگان برای مرورگر دلخواه خود را نصب کنید که «Do Not Track Plus» نام دارد و به Google و دیگر شرکت ها می گوید که سرشان به کار خودشان باشد.

این برنامه که توسط Abine طراحی شده، برای توقف تبلیغ کنندگان، شبکه های اجتماعی و بازاریاب ها از ردیابی فعالیت های شما در مرورگرهای Safari، Firefox، Chrome و IE طراحی شده است. Abine می گوید که افزونه اش به طور خاص، حفره ای که در Safari و IE وجود داشت و به Google اجازه می داد تا حفاظت از حریم خصوصی مرورگر را دور بزند، برطرف می کند. به طور خلاصه، این افزونه مانع از تلاش های Google برای فعال کردن +1 و فعالیت های DoubleClick در مرورگر شما می شود.

بعد از نصب افزونه، آیکون کوچکی در سمت راست نوار آدرس مرورگر نمایان خواهد شد. این آیکون به شما خواهد گفت که آیا وب سایتی داده های شما را به شرکت های دیگر می فرستد  یا نه.

وقتی روی آیکون کلیک کنید، نرم افزار به شما خواهد گفت که وب سایت اطلاعات شما را به چه شرکت هایی می فرستد.

همان طور که در وب به گشت و گذار می پردازید، افزونه، گزارشی از کل دفعاتی که مانع از دست یابی سایت دیگری به اطلاعات شما شده است، نگه می دارد.

البته می توانید از +1 استفاده کنید، اما بر اساس شرایطی. وقتی روی +1 کلیک می کنید، پنجره ای نمایان خواهد شد و در مورد تایید درخواست شما برای +1 اجازه خواهد خواست.

جالب این جاست که برخلاف عملکرد حفاظت از حریم خصوصی در IE و Safari که گوگل می تواند دورشان بزند، این افزونه توسط Google، شبکه های اجتماعی و بازاریاب ها  فریب نمی خورد.

گرچه این نرم افزار از ردیابی غیرمجاز کسانی که در وب به گشت  و گذار می پردازند، جلو گیری می کند، Abine آن را به چشم یک برنامه ی مسدود کننده نمی بیند. «قرار نیست مانع Google شویم. قرار است که کاربر آنچه از اطلاعات او ردیابی می شود را کنترل کند.»

حتی اگر مشکلی در IE و Safari هم وجود داشته باشد، دلیلی بر این نیست که Google به خود اجازه دهد تا از آن سو استفاده کرده و اطلاعات کاربران را ردیابی کند. گوگل باید کاربران خود را از آنچه در استفاده کردن از سرویس هایش از کاربران بدست می آورد اگاه سازد، نه آنکه از خصیصه هایی که به خوبی در محصولات پیاده سازی نشده اند، سو استفاده کند و به خواسته های خود برسد.

برگرفته از:

Browser Add-On Stops Google (and others) from Tracking You Online

تغییرات جدید در فیس بوک؛ Timeline و تقویت برنامه های کاربردی

همه از تغییرات ظاهری توی فیس بوک باخبر شدن و خیلی ها راضی هستن، و خیلی ها هم ناراضی. البته فعلا که تعداد ناراضی ها بیشتره، مخصوصا نگرانی که بابت دکمه ی Subscribe بین بعضی ها وجود داره رو هم میشه بهش اضافه کرد. در این مطلب به ویژگی های جدیدی می پردازیم که نشون میده رقابت بین Facebook و Google + داره شدت می گیره. هر کدوم از غول های دنیای اینترنت در تلاش هستن تا کاربرا رو به سمت خودشون جذب کنن. این ویژگی که فیس بوک معرفی کرده، به نظرم یعنی نابودی حریم خصوصی!! و من هم مثل همیشه منتقد مسائل حریم خصوصی در فیس بوک هستم.

بابک فخریلو

Mark Zuckerberg، بنیانگذار Facebook، یک دسته از ویژگی های جدید را معرفی کرده که یکی از آنها Timeline است، و امکان این را به شما می دهد تا تمام زندگی خود را از تصاویر گرفته تا بروز رسانی های تان در فیس بوک، Like ها، و جاهایی که سفر کرده اید و زندگی کرده اید را بر اساس ترتیب تاریخی شان، چارت بندی کنید. این ویژگی همراه با با برنامه های (apps) جدید، روز سه شنبه در کنفرانس توسعه دهندگان فیس بوک، معرفی شدند.

چیز مهم دیگری که به فیس بوک اضافه شده، تقویت فناوری Open Graph است، که به گفته ی Zuckerberg، امکان اشتراک گذاری «هر چیزی» از نمایه ی (profile) فیس بوک تان و نیز Timeline، شامل بازی هایی که کرده اید، موسیقی ها، فیلم ها و آنچه که در محیط اینترنت خوانده اید، می شود. Open Graph فناوری است که آنچه از فعالیت های دوستان تان که برای شما و دیگران اهمیت بیشتری دارد را حدس می زند. آنچه فیس بوک می خواهد، معرفی نوع جدیدی از برنامه هاست که فراتر از دکمه ی Like است، و می تواند (با اجازه ی خودتان) فعالیت های شما را، از بازی کردن، گوش دادن به موسیقی، و خیلی چیزهای دیگر، دنبال کند.

Timeline

با استفاده از برنامه ی Timeline، کاربران قادر خواهند بود تا اطلاعاتی را به خط زمانی خودشان اضافه کنند (برای نمونه، آپلود کردن تصاویری که قبل از وجود Facebook گرفته اید)، و تصمیم بگیرند که این اطلاعات برای چه کسانی قابل دیدن باشد.

Zuckerberg  می گوید: «میلیون ها نفر از مردم سال های زیادی از عمر خود را صرف ثبت داستان زندگی خود کرده اند، و امروز راه خوبی برای به اشتراک گذاری آنها نیست. ما فکر می کنیم که این یک مشکل جدی است، و البته راه حل اش را هم داریم.»

ویژگی Timeline در حال حاضر به صورت آزمایشی فعال شده است. برای عضویت در آن می توانید از این پیوند استفاده کنید. برنامه های زیر مجموعه ی فناوری Open Graph، شامل موسیقی، فیلم و تلویزیون هم به زودی راه اندازی خواهند شد. Zuckerberg می گوید در ماه های آینده، فهرست بلندتری از برنامه های فناوری Open Graph را خواهید دید.

موسیقی را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

یکی از چندین برنامه ای که معرفی شده، این است که به دوستان امکان می هد تا آهنگ ها را با هم دیگر، و از طریق سرویس رایگان پخش موسیقی online، مانند Spotify، گوش کنند. وقتی یک دوست به آهنگی گوش می دهد، در بخش  «News Ticker» دوستان این فرد نمایان خواهد شد. News Ticker همان ویژگی جدیدی است که در این هفته اضافه شده، و بروز رسانی های دوستان و کسانی که به آنها Subscriber کرده اید را در جعبه ای مستطیلی شکل، و سمت چپ صفحه نمایش می دهد. کاربران دیگر می توانند روی آن آهنگ کلیک کنند، و با کسانی که آن آهنگ را گوش می کنند، درباره اش صحبت کنند.

برگرفته از:

Facebook Adds Timeline Feature and Supercharges Apps

 

فناوری تشخیص چهره ی Facebook، چالشی برای حریم خصوصی

بابک فخریلو

بخش هایی از متن که با خطوط مورب نوشته شده، یاد داشت های من است، و متعلق به متن اصلی نیست.

به تازگی سر و صدای زیادی در مورد فناوری تشخیص چهره ی  Facebook به راه افتاده است. ما تصمیم گرفتیم نگاهی به خود فناوری داشته باشیم: آیا آن طور که فکرش را می کنیم دردسر ساز است؟ می توان در یک جمع بندی گفت، ویژگی تشخیص چهره هنوز به خوبی کار نمی کند تا تهدیدی جدی برای حریم خصوصی شما باشد.

چقدر کار خود را خوب انجام می دهد؟

فیس بوک می گوید کارکردن با فناوری جدید ساده است، چرا که چندین تصویر از یک شخص را گروه بندی می کند؛ در نتیجه کافی است نام دوست خود را یکبار تایپ کنید تا برچسب (Tag) به تمام تصاویر آن شخص افزوده شود. اگر دوست شما قبلا به اندازه کافی در تصاویر برچسب خورده باشد، Facebook نام او را پیشنهاد می کند تا دیگر نیازی به کلیک کردن اضافه نداشته باشید. ما هم معتقدیم استفاده از آن ساده است، البته اگر واقعا کار کند.

تست های زیادی را روی این فناوری جدید فیس بوک انجام دادیم تا ببینیم در حالت فعلی اش، واقعا چقدر به خوبی می تواند چهره ها را تشخیص دهد. تصاویری از افرادی که می دانستیم برچسبی برای آنها نزده ایم، و افرادی که برچسب های زیادی روی تصاویرشان بود را به Facebook آپلود کردیم. حتی تصاویری که قبلا در Facebook بود و برچسب هم داشت را مجددا آپلود کردیم. از آنجایی که Facebook به شما اجازه می دهد تا این ویژگی را در تنظیمات حریم خصوصی تان غیر فعال کنید، قبل از هر کاری مطمئن شدیم افرادی را که تصاویرشان را آپلود می کنیم، این ویژگی را غیرفعال نکرده اند.

آن طور که پیداست، این ابزار نباید آن قدر هم باعث نگرانی ما شود.

در حال حاضر به نظر می رسد فناوری تشخیص چهره ی Facebook در یک چیز خوب است، و تنها یک چیز: تشخیص این که یک چهره، یک چهره است. با در نظر گرفتن این که بیشتر دوربین های عکاسی معمولی هم فناوری تشخیص چهره دارند، به این نتیجه می رسید که Facebook چندان هم شاهکار نکرده.

همان طور که در زیر می بینید، این فناوری مشکلی در تشخیص اشکال صورت ندارد. متاسفانه نمی تواند بگوید که این تصاویر همگی تصاویر چهره ی یک نفر هستند.

Read the rest of this entry

Steganos Privacy Suite 12

تصویر

Steganos در زبان یونانی، به معنای «مخفی» یا «تحت پوشش» است. در حالی که encrypt کردن یک پیغام را بدون داشتن کلید رمزنگاری غیر قابل خواندن می کند، steganography کلا این حقیقت که پیغامی می تواند وجود داشته باشد را پنهان می کند. Steganos Privacy Suite 12، ابزارهای مختلفی را برای حریم خصوصی دارد که می تواند اطلاعات حساس شما را هم مخفی کند، و هم رمز. ویژگی های هسته ای رمزنگاری بسیار خوب پیاده سازی شده اند، اما برخی ویژگی های فرعی کار نمی کنند.

Steganos Safe, Steganos Password Manager و Steganos TraceDestructor که باید برای هرکدام جداگانه هزینه ای را پرداخت کنید، حدود 81$ ارزش دارد. اما Steganos Privacy Suite 12 تمام این مولفه ها را دارد، و یک پانل امنیتی اضافی دارد که کاربران را تشویق می کند تا بیشترین استفاده را از مهمترین ویژگی های امنیتی ببرند. همچنین امکان گشت و گذار در وب با هویت پنهان وجود دارد، اما برای آن باید 99.5$ هزینه پرداخت کنید.

تا زمانی که گذرواژه قوی انتخاب کنید، الگوریتم رمز نگاری 256-bit AES که Steganos استفاده می کند، شکستن گذرواژه را بسیار دشوار می کند. همه ی مولفه های برنامه که نیاز به گذرواژه دارد، از یک پنجره ی مشترک برای ایجاد گذرواژه ی قوی استفاده می کنند. علاوه بر این که طول گذرواژه انتخابی شما در این پنجره امتیاز دهی می شود، پنجره عبارت هایی مانند «این گذرواژه احتمالا قابل حدس است» یا » این گذرواژه احتمالا می تواند توسط نرم افزاری شناسایی شود» را نشان می دهد.

برای این که گذرواژه توسط نرم افزارهای keylogger سرقت نشود، Steganos یک صفحه کلید مجازی با خود دارد. اما امکان دارد نرم افزاری وجود داشته باشد که صفحه مانیتور شما را زیر نظر بگیرد، و با گرفتن عکس از صفحه نمایش، گذرواژه را سرقت کند، به همین خاطر مانند Encrypt Stick 5.0، Steganos مکان کلیدها را در صفحه کلید مجازی تغییر می دهد تا تصویر برداری از آنها دشوار باشد.

تولید کننده ی گذرواژه ی این برنامه، به شما این امکان را می دهد که طول گذرواژه تان را انتخاب کنید، و مشخص کنید که از چه مجموعه کاراکتری (Unicode, ASCII, …) استفاده کنید. LastPass 1.5 تولید گذرواژه را فراتر از این می برد، و گزینه هایی دارد که نوع هر کاراکتر را از شما می خواهد، و مانع استفاده از کاراکترهای مبهمی مانند صفر و O می شود.

برای کسانی که حافظه ی خوبی دارند، ویژگی PicPass حالت کاملا متفاوتی از ایجاد گذرواژه را فراهم می سازد. برای استفاده از PicPass، روی تصاویری کلیک می کنید تا گذرواژه شما را شکل دهند.

Steganos Safe

«Safe» یک درایو امن  که فقط زمانی قابل دسترسی است که با گذرواژه ی صحیح آن را باز کنید. وقتی درایو قفل شد، محتوای درایو به طور کامل غیر قابل دسترس می شود، وقتی هم باز شد، مانند سایر درایوها از آن استفاده می کنید.

در طول فرآیند ایجاد یک safe، اندازه ی اولیه اش را مشخص می کنید. برخلاف ویژگی مشابهی که BitDefender Total Security 2011 ارائه می کند، این اندازه برای همیشه ثابت نخواهد بود. می توانید اندازه ی safe را بعدا تغییر دهید.

اگر بخواهید می توانید گذرواژه ی  safe را در یک حافظه ی flash ذخیره کنید. در حقیقت، safe را طوری تنظیم می کنید که وقتی حافظه ی flash حاوی کلید را به کامپیوتر متصل کردید، به طور خودکار باز شود.

مخفی کردن و انتقال safe

این که یک برچسب «مخفی» روی فایل های رمزنگاری شده ی خودتان قرار بدهید، فقط این فرصت را به افراد بداندیش می هد تا بدانند تمرکز حمله ی خود را روی چه چیزی قرار دهند. برای حفاظت بیشتر، می توانید هر safe را داخل یک فایل ویدئویی، موسیقی یا اجرایی مخفی کنید. البته استفاده از فایل های اجرایی را برای این کار توصیه نمی کنیم، چرا که ممکن است سایر محصولات امنیتی آن را به عنوان بد افزار شناسایی کنند.

برای انتقال امن داده ها، می توانید یک safe قابل حمل را روی یک حافظه ی قابل حمل (flash memory ….) یا CD و DVD تعریف کنید.

وقتی حافظه ی قابل حمل، یا CD و DVD حاوی safe را به یک کامپیوتر دیگری وصل می کنید، safe قابل حمل به طور خودکار اجرا می شود. اولین باری که می خواهید آن را در یک سیستم دیگر استفاده کنید، Steganos encryption engine به طور خودکار نصب خواهد شد.

پاک کردن ردپا

برای برخی از داده های حساس، حریم خصوصی با حفظ کردن داده ها از چشم های کنجکاو معنا می یابد. برای نوع دیگر داده ها، حذف کردن است که معنا می یابد. TraceDestructor ردپای شما را از مرورگرهای IE، Firefox و Opera حذف می کند، و گزینه ای هم دارد که از cookie در برابر برخی سایت ها خاص حفاظت می کند.

من نوشت:

بعضی از ویژگی هایی که این برنامه ارائه می دهد، مانند safe، پاک کردن ردپا و همچنین traceless drives (که اشاره ای به آن نکردم)، توسط نرم افزارهای رایگان هم با کیفیت خوبی ارائه می شود. مثلا به جای safe، می توانید از True Crypt استفاده کنید، یا برای پاک کردن ردپا، علاوه بر این که خود مرورگرها ویژگی های مناسبی را دارند، می توانید از CCcleaner استفاده کنید. Traceless Drivers هم تقریبا همان ویژگی Safe Browsing مرورگر های جدید است.

برگرفته از:

http://www.pcmag.com/article2/0,2817,2375337,00.asp

امنیت بیشتر، حریم خصوصی کمتر در اقدام جدید فیس بوک

بابک فخریلو

وقتی صحبت از امنیت اطلاعات و حریم داده ها به میان می آید، خطی بحرانی میان امنیت اطلاعات و حریم داده ها مطرح می شود. به عنوان یک شبکه ی اجتماعی، وجود این سایت مبتنی بر اشتراک گذاری رایگان اطلاعات (مانند بروز رسانی وضعیت، تصاویر علاقه مندی ها و غیره) با دیگران است. با این حال، این اشتراک گذاری باید طوری تعدیل شود که به حریم خصوصی تجاوز نشود. فیس بوک این هفته یک مدل تبلیغاتی جدید را معرفی کرد که می تواند حریم خصوصی کاربر را نقض کند، در حالی که امنیت بیشتری را برای سایت به ارمغان می آورد.

فردا روز جهانی حریم داده هاست. بی شک فیس بوک هم با منتشر کردن مطلبی در وبلاگ رسمی اش، اهمیت این موضوع را درک کرده است. در این مطلب چنین آمده: » این روز، نشانگر تلاش جهای دولت ها، شرکت ها و گروه ها برای افزایش آگاهی نسبت به اهمیت در کنترل داشتن اطلاعات شخصی است.»

با در نظر گرفتن این مطلب، فیس بوک هم پروتکل HTTPS را پیاده سازی می کند تا بتوانید ارتباط امنی با این شبکه داشته باشید. این ویژگی به خاطر پیچیدگی های پردازش به میزانی رو عملکرد تاثیر خواهد داشت، از این رو به طور پیش فرض فعال نیست و کاربران خودشان باید آن را فعال کنند.

علاوه بر گشت و گذار رمز شده در این شبکه ی اجتماعی، فیس بوک ویژگی های تایید اجتماعی را معرفی می کند که برای تصدیق کاربران استفاده خواهد شد. اگر فیس بوک فعالیت مشکوکی را شناسایی کند، اطلاعات بیشتری را برای تایید هویت فرد درخواست خواهد کرد. به جز استفاده از علائم و حروف درهم (Captcha – که حتی خواندن متن داخل آن هم برای کاربران معتبر سخت است)، فیس بوک از تصاویر و اطلاعاتی که در این شبکه ی اجتماعی به اشتراک گذاشته استفاده خواهد کرد تا هویت شما را با پرسیدن درباره ی آنها تایید کند.

دسترسی امن تر به سایت، و کنترل های اعتبار سنجی شدید تر خیلی خوب هستند، و قدم بزرگی به سوی دست یابی به هدف حفاظت از اطلاعات شما در برابر ویروس ها، بد افزار ها و هکر ها است. با این حال، این کنترل های امنیتی از اطلاعات شما در برابر فیس بوک حفاظت نخواهد کرد.

فیس بوک یک مدل تبلیغاتی جدید را معرفی می کند، که بدون موافقت کاربر، از علاقه مندی های او (Likes) و آن محل هایی که وی در آن علامت خورده است برای تبلیغات استفاده می کند، و کاربر هم گزینه ای برای انتخاب ندارد.

حالا می تواند گفت که فیس بوک در راهبرد خودش در برابر اطلاعات شما هیچ تغییری نداده است.

فیس بوک فقط اطلاعات را به اشتراک نمی گذارد. بلکه به طور صریح یا ضمنی، در قالب موافقت نامه ی محصول یا شرکتی که تبلیغ را می خرد، آرایش جدیدی به آن می دهد. همین موافقت نامه ی ضمنی است که سبب خشم مدافعان حریم خصوصی نسبت این نوع از تبلیغات می گردد.

برگرفته از:

http://www.pcworld.com/businesscenter/article/217976/facebook_erodes_privacy_and_tightens_security.html

Evercookies،حریم خصوصی و چگونگی مقابله با آنها

کشتم خودم رو با حریم خصوصی! نه ؟

بابک فخریلو

نسبت به حریم خصوصی خود در اینترنت نگران هستید؟ باید هم باشید، به  ویژه وقتی که درباره ی آخرین خطر اینترنت، که «evercookies» نام دارد هم بدانید. Evercookies داده های cookie را به شیوه های مختلفی روی یک مرورگر ذخیره می کنند که حذف کردن ردیابی اطلاعات آن کوکی آسان نباشد. (Cookie، داده های کوچکی هستند که در هارد شما ذخیره می شوند و می توانند برای ردیابی عادت ها و فعالیت های اینترنتی شما مورد استفاده قرار بگیرند، گرچه از آنها برای یادآوری اطلاعات ورود شما به وب سایت ها هم استفاده می شود.)

ابزارهای معمولی را نمی توان برای راحت شدن از دست evercookies مورد استفاده قرار داد. اما یک ابزار هست که ادعا می کند می تواند چنین کاری را انجام دهد، در حالی که به شما اجازه می دهد کوکی های مفید را روی سیستم خود نگه دارید. این ابزار که Anonymizer Nevercookie  نام دارد، در قالب افزونه ای رایگان برای مرورگر عرضه شده است. سازندگانش می گویند که با اجرای Nevercookie می توانید از خطر رخنه ی تکنولوژی evercookie در امان باشید.

استفاده از Anonymizer Nevercookie در ابتدا می تواند گیج کننده باشد. آن را نصب کنید، و سپس Firefox را اجرا کنید. وقتی که بعد از نصب افزونه، Firefox را اجرا کرید، اگر قبلا از profiles استفاده نکرده باشید، احتمالا صفحه ی با عنوان Choose User Profile نمایش داده می شود. این صفحه نمایش داده می شود، چرا که وقتی Nevercookie را در حالت Private Browsing اجرا می کنید، یک profile موقت برای هر session مرور در وب ساخته می شود، تا از حریم خصوصی شما حفاظت کند. اگر نمی خواهید صفحه را هر دفعه ببینید،  «default» profile را انتخاب کرده، و تیک کنار «Don’t ask at startup» را فعال کنید، و سپس روی Start Firefox کلیک کنید.

وقتی Firefox اجرا شد، هنوز در حالت امن نخواهید بود. باید از حالت Private Browsing استفاده کنید، و برای این کار به منوی  Tools رفته و سپس Private Browsing را انتخاب کنید، یا این که کلیدهای ترکیبی Ctrl+Shif+P را فشار دهید. صفحه ی Private Browsing باز می شود و در جعبه ای به شما درباره ی استفاده از Nevercookie توضیح می دهد. روی OK کلیک کنید. یک صفحه ی دوم از Private Browsing باز می شود، که جعبه ابزاری با رنگ آبی دارد. وقتی از آن صفحه ی مرور امن استفاده می کنید، Nevercookie از شما حفاظت خواهد کرد(اگر از صفحه ی اصلی Private Browsing که رنگی غیر از آبی دارد استفاده کنید، افزونه کار نخواهد کرد). توجه کنید که در این صفحه ی Private Browsing آبی رنگ، افزونه ی Nevercookie در لیست افزونه ها نمایش داده نخواهد شد. اما کار خود، یعنی حفافظت از حریم خصوصی شما را انجام می دهد.

اگر درباره ی evercookies نگران هستید، و می خواهید در حالت امن به گشت و گذار در وب بپردازید، این افزونه برای شما مفید خواهد بود.

برگرفته از :

http://www.pcworld.com/downloads/file/fid,169130/description.html

4 دلیل برای نگرانی درباره حفظ حریم خصوصی در Facebook

ترجمه و بازنویسی: بابک فخریلو

بزرگترین شبکه ی اجتماعی دنیا، راه های جدید و جالبی را برای به اشتراک گذاری اطلاعات، پیوندها و سایر چیزهای online  به شما عرضه می کند، که ویژگی های جدیدی مانند دکمه ی like توسعه یافته یا خصوصی سازی سریع را با خود دارند. اما در همین زمان، تمایل Facebook برای به اشتراک گذاری و عمومی کردن هرچه بیشتر اطلاعات شما که پیش از این شخصی بودند، دارد تبدیل به عادتی دردسر ساز می شود. نگرانی هایی که اخیرا راجع به رفتار Facebook با حریم خصوصی کاربران  به وجود آمده، سبب شده تا سازمان های مدافع حقوق مشتری در آمریکا شکایتی را علیه این سایت به دادگاه فدرال ارائه دهند.

گرچه Facebook ابزار مناسبی برای ارتباط با دوستان و به اشتراک گذاری تصاویر و اخبار است، اما هوشیار بودن نسبت به چگونگی برخورد آن با اطلاعات شما و و تغییر سیاست های آن در گذر زمان، اهمیت زیادی دارد.

با دانستن این مطلب، در اینجا به 4 دلیل برای نگرانی درباره ی نحوه ی برخورد Facebook با حریم خصوصی کاربران، می پردازیم.

1.پس رفت حریم خصوصی

Electronic Frontier Foundation در وبلاگ خود پستی را منتشر کرده که به کمک یک نمودار، پس رفت حریم خصوصی در Facebook را از خصوصی نگهداشتن اطلاعات شما تا عمومی کردن هرچه بیشتر آن نمایش می دهد.

برای مثال، در سال 2005 کاربران دیگر، تنها زمانی می توانستند اطلاعات شخصی شما را ببینید، که «دست کم در یکی از گروه هایی که شما در تنظیم حریم خصوصی مشخص کرده بودید، عوض باشند». در سال 2006، اطلاعات آشکار(public) شامل «مدرسه، محل هایی که شما مشخص کردید، و سایر محدودیت های اجتماعی معقولی که Facebook به شما می گفت » می شد. در سال 2007، اطلاعات آشکار شامل «نام، نام مدرسه، و تصویر بند انگشتی از تصویر نمایه(profile) شما» بود. در ماه نوامبر سال 2009، آن دسته از اطلاعات شما که آشکار بودند، توسط موتور های جست و جوی شخص ثالث فهرست بندی شد، و در دسامبر همان سال، اطلاعات آشکار شما موارد «نام، تصویر نمایه، فهرست دوستان، صفحات مورد علاقه شما، جنسیت، منطقه ی جغرافیایی، و شبکه ها» را شامل می شد.

این تغییر در حریم خصوصی برای پنج سال بسیار زیاد است، گرچه برخی از اینها به خاطر محبوبیت Facebook و ویژگی ها و خدمات جدید آن است. با این حال، جالب است بدانید چقدر از اطلاعات Facebook شما در طول زمان آشکار می شود.

2.تنظیمات پیچیده ی حریم خصوصی

Facebook به شما اجازه می دهد تا سطح مشخصی از کنترل را، روی اطلاعاتی که می خواهید محفوظ بمانند داشته باشید، اما این کنترل ها آن طور که باید ساده نیستند. برای مثال، یک بخش کلی در تنظیمات حریم خصوصی وجود دارد که «Friends, Tags and Connections» نام دارد و نوع اطلاعاتی که درباره ی دیگران در نمایه شما آشکار می شود را مشخص می کند.

اما برای کنترل آنچه دوستان شما درباره ی شما به اشتراک می گذارند، باید تنظیمات بخش «Applications and Websites» را ویرایش کنید. اگر شما با تنظیمات حریم خصوصی Facebook آشنا باشید، شاید این دسته بندی منطقی به نظر برسد، اما کاربری که با این سیاست ها آشنا نیست، زمان طولانی تری را در پیدا کردن آنچه می خواهد سپری می کند.

پیچیدگی های زیاد دیگری در تنظیمات حریم خصوصی Facebook وجود دارد، اما جنبه ی مثبت این جاست که تصمیم گیری درباره ی فهرست شدن توسط مورتور های جست و جو مانند Bing، Google و Yahoo خیلی ساده است.

3.»اتصال های(Connections)» مبهم

Facebook به تازگی حجم زیادی از داده ها را زیر عنوان Connections جای می دهد، که شامل likes و دوستان و ارتباط هاست. همچنین ممکن است شامل شهر کنونی، محل تولد، خانواده، رابطه ها، شبکه ها، فعالیت ها، علاقه مندی ها و مکان های شما باشد. مساله اینجاست که Facebook در مورد آنچه  که واقعا در Connections قرار می گیرد، و چگونگی فهرست شدن این اطلاعات آشکار در نمایه شما، شفاف نیست. Facebook در آخرین سیاست حریم خصوصی خود درباره ی  Connections  این طور توضیح می دهد:

Facebook» شما را قادر می سازد تا به طور مجازی با هرشخص یا چیزی که می خواهید، از دوست یا خانواده تان گرفته تا شهری که در آن زندگی می کنید، رستورانی که دوست دارید، ارتباط برقرار کنید. تنظیمات حریم خصوصی، فقط افرادی که می توانند اتصال را در صفحه ی نمایه شما ببینند، کنترل می کند. اگر از آشکار شدن اتصال راحت نیستید، بهتر است آنرا حذف کنید یا اصلا اقدام به ایجاد اتصال نکنید.»

در هیچ جای سیاست حریم خصوصی Facebook، درباره ی اینکه Connections در اصل چه چیزی هستند، توضیحی وجود ندارد. برای مثال به شما نمی گوید هر چیز در بخش «Likes and Interests» نمایه شما، جزئی از Connections است، بنابراین حالا اطلاعات آشکار شده است.

Facebookباید به طور صریح مشخص کند که connections چه هستند، و در کجای نمایه ی شما جای می گیرند.

4.خلاص شدن از Likes و Interests سخت تر می شود

Facebook قصد دارد با پیوند دادن علاقه مندی های شما به صفحات وب در اینترنت، بخش Likes و Interests از نمایه شما را توسعه دهد. برای مثال اگر شما فیلمی را در IMDB.com دوست داشته باشید، پیوندی از آن صفحه به نمایه Facebook شما ایجاد خواهد شد. مشکل اینجاست که ظاهر جدید Facebook، حذف کردن علاقه مندی ها از نمایه را به طور باور نکردنی دشوار کرده است.

برای مثال من صفحه ی فیلم Knight and Day را در IMDB بازدید کردم، و از آن «خوشم آمد» (به شیوه ی Facebook البته!)، سپس پیوندی در نمایه Facebook من ایجاد شد. حالا، برای پاک کردن آن پیوند از بخش «Likes and Interests» (زیر زبانه ی «Info»)، نمی توانم  با وارد کردن نشانگر موس و فشردن دکمه ی Backspace کاری انجام دهم. در عوض باید عنوان فیلم را انتخاب کنم، بعد در ستون چپ روی «Remove» کلیک کنم.(تصویر زیر را ببینید)

بعد، اگر بخواهم آیتم های بیشتری از علاقه مندی ها را پاک کنم، باید این فرآیند را برای هر «like» که بخواهم از نمایه ام بیرون کنم، انجام بدهم و یکی یکی آنها را پاک کنم. Facebook روشی ساده را برای انجام این فرآیند فراهم نمی کند، و هیچ راهی هم برای حذف حجم زیادی از داده ها نیست. فرآیند جدید، احتمال این که کاربران خودشان را برای حذف اطلاعات به درد سر بیاندازند کم می کند، و شما باید نسبت به غیر عمدی بودن این اقدام Facebook شگفت زده شوید.

نتیجه

Facebook سرویس های جدید و جالبی زیادی را ارائه می دهد، اما هرچه اطلاعات آن آشکار و عمومی تر می شود، شما باید نسبت به آنچه این شبکه ی اجتماعی با داده های شما انجام می دهد، و چگونگی حفاظت یا حذف آنها آگاه باشید.

منبع :

http://www.pcworld.com/article/195831/4_reasons_to_worry_about_privacy_on_facebook.html

بزرگترین دشمن حریم خصوصی کاربران در اینترنت کیست ؟!

ترجمه و بازنویسی: بابک فخریلو

با وجود خشم بسیاری از کاربران نسبت به سیاست های حریم خصوصی Facebook، و آزادی این سایت در به اشتراک گذاری  داده ها در سرتاسر وب، هنوز هم نمی توان آن را بزرگترین تهدید برای حریم خصوصی online دانست. در حقیقت شما بزرگترین تهدید برای حریم خصوصی تان هستید. گزارش جدیدی نشان می دهد، کاربران خودشان بدترین دشمن حریم خصوصی online هستند.

در اینجا برخی از یافته های کلیدی این گزارش را بررسی می کنیم:

  • در سال گذشته، 1.7 میلیون خانوار online سرقت هویت و شناسه را تجربه کرده اند
  • در دو سال گذشته، اطلاعات شخصی  حدود 5.4 میلیون کاربر online  ، به خاطر حملات phishing ، فاش شده است.
  • در میان کاربران بالغ شبکه های اجتماعی، 38 درصد از افراد، اطلاعات کامل تولد خود را شامل سال تولد، ارسال کرده اند. چهل و پنج درصد از آنها که فرزند داشته اند، عکس فرزندان خود را به شبکه های اجتماعی ارسال کرده اند. و 8 درصد هم آدرس خیابان محل زندگی شان را فرستاده اند.
  • در دو سال گذشته، حدود 1.5 میلیون خانوار online نوعی از سواستفاده را در شبکه های اجتماعی تجربه کرده اند، مانند آلودگی به بدافزار ها، سرقت اطلاعات شخصی و آزار و اذیت.

به نظر من Facebook می تواند امکان برگزیدن سرویس هایش را فراهم سازد، و مسائل مربوط به امنیت و حریم خصوصی را در یک شکل توضیح دهد. بیشتر کاربران بدون خواندن توافق نامه این سایت، قوانینش را می پذیرند، و با این کار اطلاعات را با شبکه های اجتماعی خودشان و بقیه دنیا به اشتراک می گذارند.

راز کوچک کثیفی که در مورد امنیت شبکه و اطلاعات وجود دارد، این است که کاربران شاغل، همان رفتارهایی که در شبکه های اجتماعی دارند را به محل کار خود منتقل می کنند.

مدیران حوزه ی IT باید نسبت به موجودیت هایی مانند Facebook که داده ها را به اشتراک می گذارد، هوشیار باشند و زمانی که چنین سایتی با مسائل جدی در زمینه امنیت روبرو است، دقت بیشتری داشته باشند، اما این را باید در نظر بگیرند که کاربران شرکت یا سازمان، خطری بزرگ تر از Facebook برای امنیت شبکه ی آنها و حفاظت داده های هایشان هستند.

سازمان ها باید سیاست های مناسبی را برای تحت کنترل در آوردن فعالیت در شبکه های اجتماعی اتخاذ کنند. من محدودیت و یا منع کردن کامل را توصیه نمی کنم، اما باید مرزهایی را در مورد شبکه های اجتماعی که کاربران می توانند بازدید کنند، یا زمانی که در تعامل با مسائل شخصی خود در سایت هایی این چنینی صرف می کنند، تعیین کرد.

مهم تر این که کاربران باید آگاه باشند اطلاعات به ظاهر بی ضرری که در وب به اشتراک گذاشته می شوند، می توانند امنیت را به خطر بیاندازند. برای مثال اگر پستی را به Facebook ارسال کنید و در آن نشان ماه تولدتان که صورت فکلى سنبله را بنویسید، و سپس یک نظر را در به اشتراک بگذارید که در آن به خوش شانس بودن عدد 28 اشاره کنید چرا که روز تولدتان است، و چگونگی تولدتان در سالی که JFK به قتل رسید توئیت کنید، می توان با ترکیب این داده های خرد نتیجه گرفت که تاریخ تولد شما 28 آگوست سال 1963 است.

می توان نتیجه گیری های مشابهی را در مورد داده های تجاری ، داشت. با توجه به اینکه شرکت Apple در مورد توسعه و یا زمان رونمایی محصولات خودش بسیار مخفیانه عمل می کند، این طور شایع شده که iPhone 4.0 در ماه June رونمایی خواهد شد، چرا که کارکنان AT&T این مساله را که در آن ماه هرگونه سفر و یا مرخصی ممنوع شده است، با دیگران به اشتراک گذاشته اند.

به هر شکلی که ممکن باشد، باید Facebook، Google و سایر شبکه های اجتماعی را به چالش کشید، تا کنترل روی حریم خصوصی online را سخت تر کنند، و به این توجه داشته باشند که کاربران خواهان کنترل داده های مربوط به خودشان هستند.اما، وقتی مساله ی افشای داده های حیاتی و اشتراک گذاری جزئیات اطلاعات شخصی می رسد، این شما هستید که باید مراقب باشید.

منبع :

http://www.pcworld.com/businesscenter/blogs/network/195659/users_are_their_own_worst_enemy_for_online_privacy.html

تنظیمات جدید Facebook برای حریم خصوصی

Facebook شروع به توسعه تنظیمات جدید حریم خصوصی خود برای 350 میلیون کاربرش کرده است.اگر هنوز تنظیمات جدید را ندیده اید،به زودی به کمک یک wizard وارد فرآیند تایید تنظیمات حریم خصوصی تان خواهید شد.

این گونه به نظر می رسد که تنظیمات جدید ،کنترل شما را بر اطلاعات تان آسان تر می کند،اما این تغییرات مخالفان و موافقان زیادی را از جانب ناظران حریم شخصی ، چون Electronic Privacy Information Center یا Electronic Frontier Foundation داشته است.

برخی از تغییرات خوب و برخی بد هستند،اما در اینجا به پنج مساله مهم درباره حریم شخصی که مربوط به این تنظیمات هستند می پردازیم.

تنظیمات جست و جو

امروز صبح که تنظیمات جست و جو را بررسی کردم ،گزینه فهرست بندی *  profile من برای موتور های جست و جوگر محبوب روشن شده بود.دو سال پیش که Facebook لیست شدن در جست و جوی های عمومی را فعال کرد،من به طور صریح آن را برای خودم غیر فعال کردم که این اتفاق جدید خلاف آن است.اگر نمی خواهید موتور های جست و جو گر چون Google وBing   شما را فهرست بندی کنند ، لطفی در حق خودتان کرده و تنظیمات را بررسی کنید تا متناسب با آن چیزی باشد که شما می خواهید.برای تغییر تنظیمات حریم شخصی مربوط به جست و جو، روی  Settings>Privacy Settings>Search کلیک کنید.اگر جعبه » Allow indexing» تیک خورده بود ، موتور های جست و جو قادر خواهند بود اطلاعات شما را فهرست بندی  کنند.

لایه حفاظت از گذرواژه : نه چندان خوب

لایه ای جدیدی برای حفاظت از تغییرات تنظیم های حریم شخصی شما افزوده شده است.مطابق سیاست جدید ،هربار که بخواهید تنظیمات حریم شخصی خود را تغییر دهید باید گذرواژه خود را وارد کنید.این حرکت هوشمندانه ای است ، و تقریبا سیاست رایجی است که بقیه سرویس دهندگان وب اتخاذ می کنند.

اما در آزمایش من،این حفاظت اضافی در کل چندان خوب کار نکرد.یکبارتصمیم گرفتم که مانع دیده شدن profile خودم توسط موتورهای جست و جو شوم ،صفحه تنظیمات را رها کردم و به Profile خودم رفتم (تنظیمات به صورت خودکار ذخیره می شوند).اما وقتی به تنظیمات حریم خصوصی برگشتم،صفحه ها بدون درخواست هیچ رمز عبوری باز بودند.این موضوع را روی مرورگرها و سیستم عامل های مختلف بررسی کردم،حتی از حساب کاربری ام خارج شدم (sign out) و بعد از چند دقیقه برگشتم تا ببینم چیزی تغییر کرده .اما هربار که بررسی کردم تنظیمات امنیتی باز بودند.بالاخره حفاظت گذرواژه بعد از نیم یا یک ساعت برگشت ، اما این مدت زمان زیادی است.درخواست گذرواژه باید به صورت خودکار برگردد یا Facebook باید شما را از منقضی شدن (time out) این تنظیم با خبر کند.

تغییرات PAI

Facebook آنچه را که PAI (اطلاعاتی که برای همگان در دسترس است)انگاشته می شود ، تغییر می دهد.اطلاعاتی که در حوزه PAI قرار دارند شامل تصویر profile ،لیست دوستان (Facebook می گوید لینک مشاهده دوستان از صفحه نتایج جستار حذف شده) صفحات مورد علاقه،جنسیت،مکان جغرافیایی و شبکه ها می شوند.تقریبا هیچ منبعی برای کنترل این اطلاعات وجود ندارد.اما تنظیمات جدید به شما کمک می کند تا این موارد را هم تحت کنترل داشته باشید.

لیست دوستان

گرچه لیست دوستان به صورت تکنیکی زیر چتر PAI قرار دارد،اما هنوز می توانید کسانی را که قادر به دیدن آن هستند مشخص کنید.اما کنترل های برای اطلاعاتی از این دست در صفحه profile شما پیدا می شوند ، و نه در تنظیمات حریم خصوصی.اگر می خواهید کسانی که لیست دوستان را می بینند محدود کنید،روی نماد مداد کنار ابزار دوستان خود،زیر تصویر profile ، کلیک کنید و تیک جعبه ای را که حاوی متن » Show my friends on my profile » است ، بردارید.

کنترل بیشتر و بیشتر

با وجود عرضه تنظیمات جدید برای کنترل روی PAI ،شما کنترل بیشتری را بر روی Profile خود دریافت می کنید.حالا می توانید کسانی را که محتوای به اشتراک گذاشته توسط شما را می بینند ،محدود کنید.و بسیاری از گزینه های دیگر.

تنظیمات جدید حریم شخصی ،بسته ای متشکل از کنترل های ساده تر و بهتر بر روی اطلاعات است.شاید کنترل های حریم شخصی Facebook کامل نباشند،اما کاربران را تشویق می کنند تا درباره آنچه به اشتراک می گذارند بیشتر فکر کنند ، و در نهایت این که می تواند چیز خوبی باشد.

منبع :

http://www.pcworld.com/article/184188/facebooks_new_privacy_settings_5_things_you_should_know.html?tk=rss_main

Google Dashboard از نمای نزدیک

ترجمه و بازنویسی :بابک فخریلو

روز پنج شنبه گوگل با اجرای ابزاری که Google Dashboard نام دارد، نشان داد که درباره حریم شخصی کاربران جدی تر شده است.این ابزار به شما کمک می کند تا بر روی اطلاعات شخصی خود که در سرورهای گوگل ذخیره شده دسترسی بیشتری داشته باشید.از درون Google Dashboard می توانید سیاست های حریم شخصی این شرکت را ببینید،به فعالیت های اخیری که در هریک از سرویس های گوگل انجام داده اید دسترسی  آسان داشته باشید،و تنظیمات را برای آن سرویس ها مدیریت کنید.گمان اولیه من این است که  Dashboard راهی ساده و آسان برای کنترل بیشتر بر روی فعالیت حساب کاربری گوگل است،و حتی سرویس هایی که شما فراموش کرده اید را  تصفیه می کند.

دسترسی به Dashboard

برای وارد شدن به Dashboard ،وارد حساب کاربری خود در گوگل شوید،روی لینک تنظیماتی که در Google.com قرار دارد  ، کلیک کنید و «Google Account Settings» را انتخاب کنید.همچنین می توانید روی «My Account» که در صفحه iGoogle قرار گرفته کلیک کنید.یا تنها این لینک را دنبال کنید.این پیوند شما را به صفحه حساب کاربری تان می برد،جایی که در زیر «Personal Settings» می توانید «View data stored with this account» را انتخاب کنید.سپس گوگل از شما می خواهد تا دوباره رمز عبور خود را وارد کنید،تا امنیت بیشتری را پیش از انتقال به Dashboard  فراهم سازد.

همچنین باید یادآوری کرد که از صفحه حساب کاربری خود در گوگل می توانید یک لیست از تمامی سرویس هایی را که استفاده می کنید،ببینید،اما  Dashboard اطلاعات بیشتری را درباره آن نوع از داده ها که در هرکدام از سرویس های گوگل ذخیره کرده اید،می دهد.

Dashboard

وقتی وارد Dashboard می شوید،لیستی از سرویس ها را در سمت چپ خواهید دید.این لیست حاوی اطلاعاتی درباره سرویس هایی است که از آنها  استفاده می کنید،همچون فعالیت های اخیرتان در آن سرویس ها و آمارهای اولیه.مثالا در بخش Gmail،می توانید تعداد پیام هایی که فرستاده اید ، محاورات inbox ،Gmail chats که ذخیره کرده اید،و حتی تعداد آیتم هایی که در Trash دارید را، مشاهده کنید.

آمارهای موجود در Dashboard به ویژه برای من مفید بود،چرا که این امکان را می داد تا کنترل بیشتری بر روی سرویس هایی که برای مدت طولانی از آنها استفاده نکرده ام،داشته باشم.برای مثال،به کلی فراموش کرده بودم که برای استفاده از ویژگی های social  در برخی سایت ها که از Google Friend Connect بهره می برند،ثبت نام کرده ام.اما چون آن سایت ها را بازدید نمی کنم،یا از   Friend Connect استفاده نمی کنم،توانستم به سادگی با رفتن به بخش تنظیمات اتصالم را به سایت های Friend Connect قطع کنم.همچنین متوجه شدم که Google Latitude به اطلاعات حساب کاربری من دسترسی دارد،اما از آنجایی که نمی دانم چگونه از Latitude استفاده کنم ،دسترسی به آن برنامه را هم لغو کردم.

در سمت راست Dashboard ، لینک های فراوانی را برای مدیریت تنظیم هرکدام از سرویس ها ، حفظ حریم شخصی Google و صفحات کمکی خواهید دید.برای مثال بخش Gmail در Dashboard ،به شما این امکان را می دهد تا به طور مستقیم تنظیمات اصلی،chat و امنیت را در آن انجام دهید.

نقص این سرویس چیست؟

همان طور که Dashboard ابزاری آسان به نظر می رسد،هنوز برخی سرویس ها وجود دارند که درآن غایب هستند.می توانید اطلاعات را برای Gmail،Google Docs،Calendar،Contacts،Blogger وغیره پیدا کنید.اما سایر سرویس های محبوب چون Maps، Wave،Chrome Bookmark Sync، Google Newsو سرویس های تجاری چون Google Analytics و AdSense حضور ندارند.گوگل می گوید تصمیم دارد تا در آینده تمامی سرویس های خود را درون Dashboard جمع آوری کند.سخنگوی این شرکت به من این طور گفت که Google Video و Checkout باید تا چند روز آینده در Dashboard شما قرار گیرد.همچنین قرار است سرویس های که در آینده خواهند آمد،درون Dashboard قرار گیرند.

آیا Dashboard برای همه است ؟

Dashboard راهی آموزنده برای مشاهده آن دسته از داده هایی است که در سرتاسر سرویس های وب گوگل پراکنده کرده اید.همچنین به نظرم آمد که شرکت های دیگر نیز باید به فکر محصولی مشابه  Dashboard باشند.برای مثال مایکروسافت سرویس های مشابه گوگل چون Bing Search،نسخه آزمایشی MSN.com، Hotmail، Windows Live Sync و نسخه آنلاین office (که قرار است بیاید) و بسیاری دیگر را ، دارد. Windows Live لیستی از همه سرویس ها را دارد که می توانید ببینید،اما فاقد اطلاعات آماری است.

از طرفی برخی از شبکه های اجتماعی کارکردهای مشابه Dashboard را پیش از این ارائه کردند.برای مثال Facebook به شما این امکان را می دهد تا در بخش Applications Settings سایت هایی که به حساب کاربری شبکه اجتماعی شما دسترسی دارند،ویرایش کنید. Twitterهم اجازه می دهد تا  سرویس هایی که در بخش «Connections» تنظیمات صفحه حساب کاربری خود دارید، ویرایش کنید.

حریم شخصی و Dashboard

با توجه به این که در گذشته انتقادهایی علیه گوگل به خاطر مسائل حریم شخصی در سرویس های Google Maps Street View ،Google Latitude و Google Books مطرح شده بود،حرف های حامیان حفظ حریم شخصی درباره Dashboard جذاب خواهد بود.

برای مثال،یک مشکلی که وجود داشت،قابلیت ذخیره رمز عبور برای استفاده از آن در بازدید های آینده Dashboard بود.یعنی اگر کسی بتواند به رایانه من نفود کند،یا آن را سرقت کند، می تواند Dashboard مرا ببینید.ولی یاهو بسیار متفاوت عمل می کند،و از شما می خواهد تا هر بار که قصد دارید به حساب کاربری دسترسی داشته باشید sign in کنید.

با این وجود ، Dashboard ابزار های آسانی را برای مدیریت داده های که در سرتاسر سرویس های متنوع Google  ذخیره کرده اید ، دارد.

گوگل چقدر راجع به شما می داند ؟

ترجمه و بازنویسی : بابک فخریلو

توجه : خواندن این مقاله را به افراد با شجاعت کم توصیه نمی کنیم چرا که ممکن است بیخیال اینترنت شوند .

آیا به گوگل اعتماد دارید ؟ شاید اگر از سرویس های متعدد online گوگل استفاده می کنید ، به آن اعتماد داشته باشید ، اما آیا چنین پنداشتی هوشمندانه است ؟ برای برخی گوگل سایتی فوق العاده با ابزار های online است که زندگی را راحت تر می کند ، اما برای برخی دیگر گوگل هیولایی مرموز است .

گوگل رفتار های online شما را پیگیری می کند تا بتواند تبلیغات متناسبی ارائه کند ، به طور سهوی مقادیر زیادی از آنچه را که در وب توسط موتور جست و جویش می بینید کنترل می کند ، بزرگترین کتابخانه را ایجاد کرده ، حجم وسیعی از بازار ویدئو های به اشتراک گذاری شده را در بر دارد ، و خدمات متنوع و گسترده ای دارد که هرچه بیشتر عادت های روزانه online شما را به بانک اطلاعاتی اش می فرستد .

گوگل بیشتر از این ها می خواهد بداند

اوایل این هفته گوگل با اعلام ساخت سیستم عامل Chrome OS ،  خبر از انتقال سرور های خود به desktop شما داد .این حرکت سبب واکنش تند مدافعان حفظ حریم شخصی (privacy policy ) چون Electronic Frontier Foundation ، مرکز آزادی های دیجیتال ، American Consumer Institute Center for Citizen Research شد.

گوگل غالبا  به خاطر ارائه ضعیف استانداردهای privacy متهم شده و بار ها مورد انتقاد قرار گرفته است .ورود شرکت گوگل به عرصه سیستم عامل ها که در حال حاضر در تسلط سیستم عامل Windows است تحسین زیادی را بر انگیخته ، اما یک سیستم عامل موفق می تواند اطلاعات بیشتری راجع به رفتار های شما در اختیار این شرکت قرار دهد .

گوگل عادت های روزانه شما را می داند

بسیاری از کاربران هستند که اطلاعات زیادی را در سروهای گوگل شامل قرار های شخصی (Calendar ) مکاتبات (Gmail) کارها و مستندات  شخصی (Google Docs ) و عادت های مطالعه ای روزانه (Google Reader) ، قرار داده اند .

نتیجه تحقیقاتی که PC World در سال 2007 انجام داد نشان می داد بزرگترین مشکل در ذخیره اطلاعات روی سرور های گوگل ، رمز نشدن آنها است . این امر خطر از دست رفتن ، سرقت و یا دسترسی غیر مجاز را افزایش می دهد .

گوگل می داند شما کجا هستید

بسیاری از سرویس های گوگل به شما امکان اشتراک گذاری با سایر افراد جهان را فراهم می کند ، و با سرور های گوگل ،می توان جایی را که هم اکنون در آن هستید مشخص کرد . آیا استفاده از این ابزار راحت است ؟ .آسان باشد یا سخت ،شما به این شرکت اجازه می دهید تا مکانی را که در هر لحظه در آن قرار گرفتید، مشخص کند .

My Location ابزاری از Google Maps است که برای موبایل و کاربران desktop در دسترس است .این سرویس مکان فعلی شما را با استفاده از یک نقطه آبی رنگ روی نقشه نشان می دهد ، و می تواند شما را در رسیدن به مقصدتان یاری کند .گوگل مدعی است که به هیچ شکل مکان هایی را که در آن بوده اید ذخیره نمی کند ، اما به هر حال برای استفاده از این سرویس باید باید اطلاعات محلی خود را به به سرور های گوگل ارسال کنید.

Latitude هم ابزاری مشابه است با این تفاوت که به شما اجازه می دهد تا مکان هایی که قرار دارید را با دوستان خود به اشتراک گذارید .این سرویس گزینه های متعدد را برای محدود کردن اطلاعات برای دوستان خاص در اختیار می گذارد .به هر حال گوگل بیشتر مکان هایی که در این اواخر بودید را در سرور های خود دارد .

بد نیست بدانید که با استفاده Latitude از طریق موبایل ، گوگل علاوه بر اطلاعات کلی ، طول عمر باطری گوشی شما را هم می داند .شاید گوگل با دانستن عمر باتری (همان شارژ) می خواهد به بهبود برنامه کمک کند ، اما چرا چنین اطلاعاتی را  به حساب کاربری تان در گوگل متصل می کند ؟ و این اطلاعات کلی که گوگل از گوشی شما بدست می آورد چه هستند ؟

گوگل صدای شما را هم دارد

مطابق صفحه حفظ حریم شخصی در Google’s Mobile Privacy page ، این شرکت می گوید :»برای محصولات و خدماتی که با قابلیت های شناسایی و تشخیص صدا (این فناوری برای آسان تر کردن کار با برنامه ها به کار می رود که معادل چندان جالبی برای عبارت انگلیسی اش ، در فارسی وجود ندارد . مثلا شما با گفتن عبارت Send Mail به برنامه دستور می دهید که یک ایمیل بفرستد .) همراه هستند ، ما به جمع آوری و ذخیره کردن یک کپی از هر فرمان صوتی که شما برای استفاده از برنامه ها ایجاد می کنید ، می پردازیم . » شکی نیست که گوگل این کار را برای بهبود عملکرد خدمات تشخیص صدا انجام می دهد ، اما به هر حال گوگل یک کپی از صدای شما را دارد .

Google Voice سرویس تلفنی این شرکت ، پیام ها و voicemail تان را هم برای شما ذخیره می کند .

باید توجه داشت که سرویس های بالا همگی اختیاری هستند ، اما اگر شما آن ها را انتخاب کردید گوگل می تواند صدای شما ، پیام های صوتی شخصی و رونوشتی از همه آن ها را در سرور های خود داشته باشد .

گوگل شما را سانسور می کند (البته در چین)

مساله جدال برانگیزی که گوگل و سایر سایت های از این دست  چون Yahoo! و Bing را در برگفته ، چگونگی عملکرد آن ها در چین است .بسیاری از این موتور های جست و جو دسترسی به موضوعاتی چون Tiananmen Square ، را به خاطر درخواست دولت چین مسدود کرده اند .قطعا اگر یک شهروند چینی به آدرس Google.com دسترسی داشته باشد آزادی بی قید و شرطی  را در مقایسه با  Google.cn خواهد داشت .

به هر حال گوگل هم برای کسب  منافع اقتصادی خود در مقابل خواسته چین کوتاه آماده . آیا چنین منطقی گویای این نیست که گوگل می تواند در مقابل خواسته های مشابه سایر دولت ها هم اقدام مشابه  انجام دهد ؟

گوگل می خواهد با سیستم عامل خودش Desktop شما را به چنگ آورد

هنوز کسی خارج از گوگل Chrome OS را ندیده اما همان طور که اشاره شد ، این امر سبب بروز برخی نگرانی ها شده است. علت این امر گوگل و گرایش آن راجع به امنیت شخصی (privacy ) است که بار ها مورد سوال قرار گرفته .وقتی این شرکت مرورگر Chrome OS را معرفی کرد ، به خاطر ذخیره کردن ضربه کلید ها (دکمه هایی که در حین کار با برنامه وارد می کنید) در نوار جست و جو و آدرس مرورگر (حتی پیش از این که کلید Enter را فشار دهید) ، مورد انتقاد قرار گرفت .البته می توانید این فعالیت را غیر فعال کنید ، اما بهتر نبود پیش از شروع کار با برنامه این امر به صورت گزینه ای اختیاری در می آمد ؟ آیا مرورگر Chrome فعایت های offline شما را هم تحت نظر دارد ؟

سیاست های  حفظ اطلاعات شخصی که امروز در گوگل وجود دارد

گوگل مدعی است که حفظ privacy شما برایش مهم است و قدم هایی را در این رابطه برداشته است .گوگل می گوید تنها 18 ماه داده های جست و جو را نگهداری می کند ، و این داده ها نا شناس هستند . همچنین گوگل نسبت به هر محصول جداگانه اش یک صفحه جداگانه برای privacy policy دارد . اما بد نیست بدانیم که بسیاری از اقدامات گوگل در راستای حفظ اطلاعات شخصی تنها بعد از اعتراض های عمومی ، مطرح شدند .

در حقیقت ، می توانید این گونه استدلال کنید که گوگل در مقایسه با ابداع و نوآوری اهمیتی چندانی  به privacy نمی دهد . اگر شما حجم عظیمی از داده ها درباره رفتار های کاربران را با سیستم قدرت مند محاسباتی گوگل ترکیب کنید ، انگاه می بینید که گوگل می تواند درک درستی از چگونگی شکل دادن به محصولاتش بیابد تا نیاز های کاربران را برآورده سازد .

من به شخصه ترجیح می دهم که گوگل و سایر شرکت های onlineدنبال کردن رفتارهای من را در فضای Cyber متوقف کنند ، حتی اگر این امر سبب شود ابداعات کمتری را از این شرکت ها ببینیم .

گوگل خدمات بسیاری دارد که کار کردن با آنها آسان است ، اما هرچه  این شرکت اطلاعات بیشتری از کاربران کسب می کند ، سوالات بیشتری نسبت به دسترسی گوگل به آن اطلاعات  برای آن کاربران پیش می آید .

خوب اگر عذر مرا می پذیرید من دیگر بروم چون باید  برنامه هفته آینده را در Google Calendar وارد کنم ، نگاهی به Gmail بیاندازم ، با Google Reader به وبلاگم برسم و فیلم های مورد علاقه ام را در YouTube نگاه کنم .

منبع :

Does Google Know Too Much About You ?